Iwona Łyś-Dobradin „Przestrzenie namiętności” – wystawa rzeźby

wystawa czynna w dniach 20.02-18.03.2026
Biała Galeria CENTRUM

wernisaż wystawy – 20 lutego (piątek), g. 18.00

Wystawa „Przestrzenie namiętności” prezentuje około trzydziestu rzeźb Iwony Łyś-Dobradin, ukazujących konsekwentnie rozwijany język artystyczny oparty na figurze ludzkiej. Prace wykonane w brązie, aluminium i ceramice tworzą spójny przegląd jej najważniejszych tematów formalnych i znaczeniowych.

Twórczość artystki koncentruje się na relacji między cielesnością a doświadczeniem egzystencjalnym. Operując zdyscyplinowaną formą i oszczędnymi środkami wyrazu, Iwona Łyś-Dobradin unika idealizacji, traktując postać jako nośnik emocji, relacji i upływu czasu. Sensualność obecna w rzeźbach ma charakter integralny, pozbawiony narracyjnej dosłowności.

Początki twórczości artystki związane są z Nową Hutą, gdzie w zaadaptowanej piwnicy na osiedlu Stalowym powstawały pierwsze realizacje konkursowe, wykonane w tradycyjnej technice modelowania w glinie i odlewu gipsowego. Ten skromny warsztat stał się przestrzenią intensywnych poszukiwań formalnych, w których kształtowała się wizja rzeźby jako dialogu materii i ducha, z wyraźnym zainteresowaniem ruchem i cielesnością form figuratywnych. Doświadczenia te ugruntowały indywidualny język artystyczny, oparty na odwadze formalnej i świadomym operowaniu ekspresją.

Powrót do Nowej Huty po dekadach działalności w Polsce i zagranicą zamyka symboliczny krąg twórczy. Obok rzeźb figuratywnych wystawa obejmuje nowy cykl płaskorzeźb inspirowanych kulturą słowiańską. Odlewy aluminiowe, częściowo patynowane, poświęcone są archetypicznym postaciom bogiń: Dziewannie, Ładzie i Mokoszy. Prace te reinterpretują dawne wierzenia w duchu współczesnej refleksji ekologicznej, akcentując relację człowieka z naturą i potrzebę harmonii w obliczu współczesnych kryzysów.

– Joanna Gościej-Lewińska, koordynatorka wystawy

Iwona Łyś-Dobradin – rzeźbiarka. Urodziła się w Gomunicach (woj. łódzkie). Od ponad 30 lat mieszka i pracuje na Florydzie (USA). W latach 1977–1982 studiowała na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie w pracowni prof. Mariana Koniecznego. Dyplom z wyróżnieniem uzyskała w 1982 roku, realizując aneks z rzeźby w brązie. W tym samym roku została laureatką stypendium Ministerstwa Kultury i Sztuki dla młodych, wybitnych artystów. Po ukończeniu studiów prowadziła działalność pedagogiczną w Liceum Plastycznym w Wiśniczu oraz własną pracownię rzeźbiarską w Nowej Hucie, aktywnie uczestnicząc w życiu wystawienniczym w Polsce. Od lat kontynuuje twórczość w Stanach Zjednoczonych, biorąc udział w licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych na Florydzie oraz w kraju. Do ważniejszych prezentacji należą m.in. wystawa indywidualna Trzeci wymiar (2019) w Miejskim Domu Kultury w Radomsku i Pałacu Sztuki w Krakowie oraz Subtelności niecodzienności (2024) w Centrum Konferencyjnym w Krakowie i Galerii Sztuki Współczesnej Łazienki III w Jastrzębiu-Zdroju. Tworzy rzeźby w brązie, aluminium i ceramice. Jej prace znajdują się w licznych kolekcjach prywatnych w Polsce i za granicą. Jest członkinią Związku Polskich Artystów Plastyków, Florida Sculptors Guild oraz prestiżowego New England Sculptors Association.