
Teresa Kotkowska-Rzepecka „Podnosimy się. Opera omnia” – wystawa malarstwa
wystawa czynna w dniach 17.04-26.07.2026
Biała Galeria CENTRUM
wernisaż wystawy – 17 kwietnia (piątek), g. 18.00
Każde płótno jest oddechem, każde spojrzenie — powrotem. Tu, gdzie niedokończone otwiera przestrzeń, obraz staje się świadkiem drogi, a droga — echem nadziei.
Podnosimy się. Opera omnia
Wystawa Podnosimy się. Opera omnia Teresy Kotkowskiej-Rzepeckiej stanowi wielowątkową opowieść o procesie — egzystencjalnym i malarskim. To narracja rozpisana w czasie, podporządkowana rytmowi ciała, a zarazem w pełni świadoma, otwarta, bez jednoznacznego domknięcia. Jej źródłem jest doświadczenie graniczne — długa walka z chorobą, po której decyzja o powrocie do malarstwa stała się aktem odwagi oraz odpowiedzialności wobec samego sensu tworzenia. Artystka przekształca osobiste doświadczenie w gest uniwersalny — dar ofiarowany tym, którzy również podejmują wysiłek przełamania życiowej opresji. Podniesienia się!
Pierwsza odsłona cyklu, zaprezentowana w 2024 roku w Galerii Pryzmat, ujawniła moment zawieszenia pomiędzy zamiarem, a spełnieniem. Kilka prac pozostało w stanie niedokończenia — nie jako znak zaniechania, lecz konieczności. Znak zatrzymanego gestu, przerwanego rytmu, myśli pozostawionej w napięciu. W twórczości Kotkowskiej-Rzepeckiej niedokończone funkcjonuje jako kategoria egzystencjalna, metafora momentu, w którym ciało i świadomość nie są jeszcze gotowe na pełne wyprostowanie, lecz już podejmują wysiłek istnienia.
Każde płótno artystki pulsuje własnym brzmieniem, jakby skrywało w sobie wewnętrzny oddech. Subtelna materia obrazu gromadzi pamięć ciała, czułość spojrzenia i światło myśli, tworząc przestrzeń uważnego doświadczenia. To malarstwo, które nie zamyka znaczeń, lecz trwa — w czasie, pamięci i spojrzeniu widza.
Druga część wystawy, prezentowana w Nowohuckim Centrum Kultury, pogłębia cykl, stając się dialogiem artystki z własnym wcześniejszym gestem. Prace powstawały już bez presji czasu, z odzyskaną sprawnością i wewnętrzną wolnością. Podnosimy się jawi się jako opera omnia — świadectwo intensywnej, uczciwej i konsekwentnej postawy twórczej, w której obraz pozostaje echem drogi i nośnikiem nadziei.
– Joanna Gościej-Lewińska
