Nowy rok rozpoczynamy od goszczenia w naszych przestrzeniach wspaniałych osób! A są nimi nasi rezydenci: Mikołaj Karczewski, Piotr Stanek i Konrad Kurowski, wyłonieni drogą open calla, który organizowałyśmy w zeszłym roku.

Ogromnie się cieszymy, że po raz pierwszy organizujemy rezydencję, która nie jest nastawiona na produkt końcowy, a na proces twórczy. Sama rezydencja badawcza jest stale morfującym tworem, nowym dla nas, a jej ramy wciąż staramy się złapać jednocześnie oddając to pole osobom rezydującym. Zadajemy również pytanie, czy w ogóle koniecznym jest ustalać ramy, a jeśli tak, to jak sprawić, żeby zachować inkluzywność. Dajemy sobie przestrzeń na re-definiowanie tego projektu i same jesteśmy ciekawe, co przyniesie praca chłopaków.

Zapraszamy już teraz na spotkanie z rezydentami i rozmowę wokół ich procesu!

21 stycznia | 19:00 | Studio KCC

Wejście: 10 zł, wejściówka „otwarte studio” do kupienia w kasie NCK lub biletomacie

Od rezydentów:

Rezydencja badawczo-choreograficzna pomyślana jest jako wspólna przestrzeń poszukiwań, której centrum stanowi hasło „męskość po patriarchacie”.  Rozumiemy ją nie jako reakcja, korekta czy próba „naprawy”, lecz jako otwarte pytanie o to jakie formy obecności, troski i relacji między mężczyznami mogą wyłaniać się poza logiką władzy, dominacji i hierarchii? Punktem wyjścia jest pojęcie dyskordii, rozumianej jako napięcie i rozszczepienie, które nie stanowi problemu do rozwiązania, lecz pole uważności, w którym mogą pojawić się nowe jakości bycia razem.

Spróbujemy stworzyć przestrzeń dla różnicy i niejednorodności doświadczeń trzech mężczyzn, osadzonych w interesujących nas wątkach  męskości, bycia queer i migracji, bez potrzeby ich rozdzielania, ujednolicania czy domykania w stabilne formy. Świadomie odchodzimy od presji efektu, linearności i akademickiej hierarchii, traktując fragmentaryczność, intuicję i nierozsądek jako pełnoprawne elementy procesu twórczego.

Mikołaj Karczewski

Mikołaj Karczewski (on/jego) jest tancerzem i choreografem pracującym w Polsce i za granicą. Porusza się pomiędzy różnymi systemami pracy — tańcem, teatrem i operą — koncentrując się na przestrzeni spotkania wolnej od hierarchii i dominacji jednego języka. Ruch jest dla niego zarówno narzędziem komunikacji, jak i sposobem powrotu do ciała, uważności oraz przyjemności bycia w nim.

Jako performer współpracował z wieloma uznanymi reżyserami i choreografami, m.in. z Cezarym Tomaszewskim, Magdaleną Piekorz, Moniką Strzępką, Mateuszem Pakułą, Jędrzejem Piaskowskim, a także z Colleen Thomas Young, Joe Alterem, Elisabettą Consonni i Rachel Erdos.

Od 2016 roku pracuje również jako choreograf w teatrach dramatycznych i operach. W ostatnich latach jego prace można było zobaczyć m.in. w Szwajcarii — w sześciogodzinnym finale „Zmierzchu bogów” Wagnera („Götterdämmerung”) w reżyserii Eweliny Marciniak w Theater Bühne Bern — a także w spektaklach „Złote Płyty” w Teatrze Capitol we Wrocławiu, „Mój rok relaksu i odpoczynku” w Grazu, „Puppenhaus. Kuracja” w TR Warszawa oraz „Salome” w Residenztheater w Monachium.

Od 2012 roku jest silnie związany z duńską sceną tańca. Przez 14 lat współpracował z choreografem Palle Granhøjem i kompanią Granhøj Dans, występując w siedmiu spektaklach, z których cztery otrzymały prestiżową nagrodę Reumert dla najlepszego spektaklu tanecznego sezonu. Za rolę szarlatana w „Petrushka – Extended” został nominowany do nagrody dla najlepszego tancerza roku 2016. Wraz z zespołem prezentował spektakle w 49 krajach świata, a w solowym projekcie „Stone-Face-Book” dwukrotnie reprezentował Danię podczas Edinburgh Festival Fringe w latach 2022 i 2023.

W 2020 roku rozpoczął współpracę z kolejną znaczącą duńską kompanią — DON GNU — zaś za swoje kreacje w jej dwóch produkcjach otrzymał nominację do nagrody dla najlepszego tancerza sezonu 2023, przyznawanej przez CPH Culture.

Jest laureatem stypendium MKiDN „Młoda Polska” (2020), w ramach którego stworzył swój pierwszy autorski spektakl „Cornerstone”. W latach 2013–2021 współpracował także z PWST WTT w Bytomiu jako wykładowca tańca współczesnego.

Piotr Stanek

Piotr Stanek – aktor, tancerz, choreograf, performer.

Absolwent Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie, Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu. Działa jako niezależny twórca w obszarze teatru, choreografii, filmu oraz opery. Stypendysta w dziedzinie kultury w Województwie Zachodniopomorskim.

Stworzył choreografię do opery „Ariadna na Naxos” w reżyserii Mariusza Trelińskiego w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie oraz do musicalu „Dzień Świstaka” w Teatrze Capitol we Wrocławiu w reżyserii Marcina Wierzchowskiego. Współpracuje z Teatrem Dada von Bzdülöw, Teatrem O.de.la oraz kolektywem Sticky Fingers Club. W ostatnich latach współpracował również m.in. z: Leszkiem Bzdylem, Simonem Basanim, Joe Alterem, Markiem Christopherem Klee, Martą Bury, Dominiką Knapik, Maciejem Gorczyńskim, Cezarym Tomaszewskim, Katarzyną Minkowską, Dominikiem Więckiem, Danielą Komęderą oraz Marysią Stokłosą.

Spektakle z jego udziałem były prezentowane m.in. w Nowym Jorku, San Diego, Tijuanie, Kilonii, Brukseli oraz Osace.

We współpracy z innymi artystami tworzy autorskie projekty, m.in.: Scores for Yearning. The Concert, Imaginary Archive, spektakl solowy Arizona, Niesamowity świat Obłoczka, SONETY – wiek hipochondryka. Współtworzył choreografię do koncertu Walpurgisnacht w ramach Festiwalu Opera Rara 2024. Asystował przy tworzeniu choreografii i tańczył w filmach: Chłopi, Winterreise, The Ugly Stepsister.

Konrad Kurowski

Konrad Kurowski (on/jego) – dramaturg, kurator i facylitator procesów artystycznych związany z Centrum Kultury w Lublinie. W swojej pracy łączy praktykę somatyczną z refleksją nad społecznym wymiarem troski.

Od 2014 do 2023 roku był członkiem Lubelskiego Teatru Tańca, a w latach 2023–2024 współtworzył zespół kuratorski Europejskiej Stolicy Kultury Lublin. Pracował także w Zespole ds. Dostępności oraz w Zespole ds. Przeciwdziałania Nadużyciom i Dyskryminacji.

Od 2020 roku rozwija autorską praktykę ruchową poświęconą ucieleśnianiu i zgłębianiu fenomenu troski. Jej artystyczną manifestacją są prace choreograficzne: Ćwiczenia z bycia, patrzenia i działania (Galeria Labirynt, 2021), WORK IT! (Przestrzenie Sztuki, 2021) oraz Syzygium. Praktyki aktywnej Nadziei (Warsztaty Kultury, 2023). Wraz z Mikołajem Karczewskim współtworzy cykl warsztatów tanecznych dla osób niewidomych i słabowidzących Strefa Półcienia (2024–2025).

Jako dramaturg współpracuje m.in. z Mikołajem Karczewskim, kolektywem Sticky Fingers Club, Elisabettą Consonni, Martą Wołowiec, Piotrem Stankiem, Olgą Bury, Joanną Woźną i Magdaleną Kowalą. Spektakl Glory Game (choreografia: Dominik Więcek), do którego stworzył dramaturgię, znalazł się wśród dwudziestu najlepszych spektakli roku 2025 europejskiej sieci Aerowaves oraz został wyróżniony przez Polską Platformę Tańca 2026.

Był kuratorem Międzynarodowych Spotkań Teatrów Tańca w Lublinie i współtwórcą inicjatyw tanecznych: Przestrzenie Sztuki Lublin, Polska Sieć Tańca, kolektyw Przestrzeń Wspólna oraz Aerowaves. Z wykształcenia kulturoznawca. Prywatnie aktywista na rzecz praw człowieka, społeczności queer i osób neuroróżnorodnych.

***

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego, w ramach programu „Taniec”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.