TWÓRCY_CZYNIE:
Choreografia: Moritz Ostruchnjak
Współpraca choreograficzna: Daniela Bendini
Taniec: Guido Badalamenti, David Cahier, Edoardo Cino, Daniel Conant, Nora Monsecour, Roberto Provenzano, Miyuki Shimizu, Magdalena Agata Wójcik
Wideo: Moritz Stumm
Projekt oświetlenia: Tanja Rühl
Miksowanie i montaż muzyki: Jonas Friedlich
Scenografia: Moritz Stumm, Moritz Ostruchnjak
Kostiumy: Daniela Bendini, Moritz Ostruchnjak
Dramaturgia: Armin Kerber
Zarządzanie produkcją: Susanne Ogan
PR: Simone Lutz
Administracja finansowa: transmissions
Zwiedzanie: Oliver Chrzanowska
WAŻNE:
Spektakl dostępny z audiodeskrypcją. Rozmowa pospektaklowa dostępna z tłumaczeniem na PJM. Pierwszy i drugi rząd widowni Sceny NCK jest wyposażony w pętlę indukcyjną dla osób słabosłyszących.
Osoby zainteresowane takim odbiorem spektaklu/rozmowy pospektaklowej prosimy o kontakt telefoniczny: 12 644 02 66 w. 55 lub mejlowy: rezerwacja@nck.krakow.pl
Cena biletu dla osoby niewidzącej/słabowidzącej/niedosłyszącej/Głuchej: 15 zł
Cena biletu dla osoby asystującej: 15 zł
Prosimy o pojawienie się w foyer NCK o 17:45. O 18:00 odbędzie się rozgrzewka ruchowa i dotykowe zwiedzanie scenografii prowadzone przez Katarzynę Peplinską-Pietrzak.k
O SPEKTAKLU:
Na scenie – setki szalików: Juventus FC, Kirmes Pirmasens, „High as fuck”, „Sauerland Powerland”, Iran, The Blacks. Ważne, słynne, absurdalne i prowincjonalne hasła oraz klubowe logotypy funkcjonują tu obok siebie na równych prawach. To właśnie logikę mediów społecznościowych Moritz Ostruschnjak wykorzystuje w NON + ULTRAS, badając związki między fanatyzmem a formami politycznego protestu.
Na pierwszy plan wysuwa się piłka nożna – obecna wszędzie i nieustannie. Słychać stadionowe przyśpiewki, pojawiają się nagrania meczów, spotkań FIFA i opustoszałych stadionów, a ośmioro tancerzy w dżinsach i koszulkach Fred Perry mogłoby równie dobrze stać na trybunach. Pod powierzchnią kultura kibicowska przenika się jednak z przestrzenią polityczną, miejski styl spotyka abstrakcyjny ruch, a cisza przeplata się z wizualnym i akustycznym przesytem.
Swifties i stadionowi ultrasi, polityka i protest, przewrócone radiowozy, race oraz pluszowe maskotki zderzają się tu równie intensywnie jak arabskie przyśpiewki, angielskie hymny stadionowe, Mickey Mouse Club i Ludwig van Beethoven. NON + ULTRAS wykorzystuje taniec, wideo i muzykę do stworzenia wiru znaczeń, który zdaje się chaotycznie rozprzestrzeniać we wszystkich kierunkach, rzucając światło na społeczeństwo poddające się sile obrazów, oddające hołd zarówno gwiazdom, jak i populistom, oraz pogrążone w nieusuwalnej polaryzacji.
Fot. Franziska Strauss
