Wystawa Krakowskiego Klubu Fotograficznego

 Malowane światłem na kliszy

17 listopada 2011 r. – 11 stycznia 2012 r.

Moją przygodę z fotografią rozpocząłem mając 10 lat. Były to zdjęcia krajobrazu, utrwalane starym mieszkowym Voigtlanderem 3×4 cm. Rok później zorganizowałem ciemnię i samodzielnie wywoływałem klisze oraz wykonywałem powiększenia . Pierwsze diapozytywy barwne naświetliłem w 1969 r. i od razu odkryłem, że jest to mój kierunek w fotografii, który staram się nieprzerwanie doskonalić. Prywatnie najbardziej fascynuje mnie fotografia krajobrazu i przyrody, ze wskazaniem na góry, w tym szczególnie ukochane Tatry.

Zawodowo fotografią zajmują się od 32 lat. Wykonałem dziesiątki tysięcy profesjonalnych zdjęć, przede wszystkim diapozytywów barwnych formatu 10×12,5 cm, 6×9 cm i 6×6 cm, rzadziej małoobrazkowych. Pracują głównie dla agencji reklamowych i wydawnictw. Wykonują zdjęcia: studyjne, reklamowe, atelierowe, katalogowe, techniczne, naukowe, lotnicze, medyczne, muzealne, architektury, wnętrz, dzieł sztuki, mody, ślubne, reportażowe, sportowe. Dużo fotografuję do kalendarzy, albumów i książek. Docelowo moje zdjęcia są przygotowane do druku lub dużych powiększań reklamowych i wystawienniczych – zrobiłem np. 8 m powiększenie dla Dunlopa na biurowiec przedstawicielstwa we Warszawie czy też 5 m fotokopię witraża „Bóg Ojciec” Wyspiańskiego dla Muzeum Narodowego na otwarcie wystawy jego prac w Krakowie. Wykonałem fotokopie obrazów Chełmońskiego i Matejki do stałych ekspozycji w muzeach. Pracują też z młodzieżą – warsztaty fotograficzne w liceach. W latach dziewięćdziesiątych nauczałem fotografii reklamowej w policealnych studiach artystycznych i zawodowych o kierunku reklamy i fotografii.

W życiu zawodowym zajmuję się dużymi, skomplikowanymi, aranżowanymi planami zdjęciowymi. Wykonanie jednego zdjęcia wymaga tygodni przygotował i często kilkunastu godzin żmudnego, indywidualnego oświetlania aranżowanej sceny; często fotomontażu. Dlatego w chwilach wolnych realizuję swoją osobistą pasję fotografując podczas wypraw w góry.

W Tatrach inspiruje mnie niewyczerpana mnogość zmiennych scenerii, które tworzy w fascynującym wysokogórskim krajobrazie gra światem, cieni i barw wydobywanych przez najdoskonalsze, niedoścignione naturalne oświetlenie słoneczne – przefiltrowane kolorytem chmur i mgieł. Zdobyte doświadczenie i wcielony doskonalony warsztat staram się wykorzystać w górach, do uchwycenia na kliszy, której jestem wierny, tych ulotnych, barwnych i pięknych scenerii, aby podzielić się nimi z innymi. Wtedy nam wszystkim będzie bardziej zależeć na szanowaniu i zachowaniu przyrody i środowiska w niezmienionej formie, nie tylko w dzikich i niedostępnych zakątkach. To powinno nas zachęcić do twórczej aktywności oraz wrażliwości na piękno gór, w których każdy nowy dzień to nowy spektakl, w którym główną rolę gra światło słoneczne. Ale sztuka będzie codziennie inna, niepowtarzalna. Widok Tatr charakteryzuje się dynamiką zależnie od wysokości radykalnie zmienia się otoczenie a im wyżej, tym zjawiska atmosferyczne dają szybsze, niepowtarzalne efekty. Staram się uchwycił w ułamku sekundy tą piękną zmienność górskiego krajobrazu, nie używając żadnych dodatkowych technik czy efektów. Nic nie zastąpi radości tworzenia zdjęcia zdeterminowanego już ostatecznie w jednym egzemplarzu, na kliszy, w chwili wyzwalania migawki oraz niecierpliwego oczekiwania z dreszczykiem emocji momentu wywołania kliszy diapozytywu, na którym przecież nic już nie da się zmienią. Ta walka ze zmęczeniem fizycznym, aby zrobić  planowane ujęcie. Wielogodzinne  i całonocne bywa , oczekiwanie na odpowiednie światło jest jak polowanie, a udane zdjęcia to rzadkie i cenne trofea.

Fotografując w formacie 6×9 cm, najdoskonalszą optyką na odwracalnej profesjonalnej kliszy, portretuję góry bez zniekształceń, zwłaszcza tak powszechnych perspektywicznych. Przy tego typu kliszach używam tylko filtrów UV, PL i neutralnych szarych, a także pewnego statywu. Dzięki technice klasycznej mogę w naturalny sposób oddać naturalne piękno i prawdę górskiego krajobrazu.

Adam Olszowski

6 października – 13 listopada 2011 r., bud. A

Moja przygoda z fotografią otworkową rozpoczęła się w 2005 roku, od spotkania z Walterem Crumpem i Jesseką Ferguson, jakie miało miejsce w Dworku Białoprądnickim w Krakowie. Od tamtej pory sam zacząłem zgłębiać tajniki tej niezwykłej sztuki. Zafascynowała mnie od razu, mimo że początkowo nie zdawałem sobie sprawy jak szerokie możliwości się przede mną otworzyły. W miarę poruszania się jednak w tym świecie i ciągłego eksperymentowania poznawałem nowe horyzonty i wchodziłem na coraz to wyższe poziomy zaawansowania. Moja fotografia ewoluowała wraz ze mną, tak samo jak aparaty otworkowe, których używałem. Zaczynałem, jak chyba większość ludzi zajmujących się fotografią otworkową, od puszki po herbacie, która z biegiem czasu została zamieniona na puszki okrągłe z PCV, różnej wielkości, które dawały częściowe efekty anamorficzne. Kształty fotografowanych obiektów w odrealnionej geometrii i zmiękczone użytą techniką wyglądały jak za snu. Każde inne, niepowtarzalne, pełne własnego, indywidualnego uroku, dopełnionego jeszcze urokami padającego światła. Moje najnowsze aparaty otworkowe, w których promień światła ustawiony jest równolegle do materiału światłoczułego, pozwala fotografować przedmiot w pełni anamorficznie.

W innych, konstrukcja umożliwia wykonywanie zdjęć składających się z kilku niezależnych ujęć, które miękko nachodzą na siebie tworzą przy tym jednolitą kompozycję. Jedno zdjęcie składa się z sześciu niezależnych naświetlań. Nawiązuję w ten sposób do tzw. teorii „Ruchomej perspektywy” o której wspominał Władysław Strzemiński (malarz i teoretyk sztuki) w latach pięćdziesiątych XX wieku, która polega w skrócie na tym, że na dany przedmiot nie patrzymy jednym nieruchomym spojrzeniem lecz kilkoma z różnych punktów by później połączyć w umyśle w jeden wspólny obraz przedmiotu. Eksperymentował również z przerobionymi aparatami cyfrowymi, naświetlając matrycę przez mały 0,3 mm otwór umieszczony w miejscu obiektywu.

Artur Gawin

Wystawa pokonkursowa

5-30 września 2011 r., bud. A

Agnieszka Bernacka

Antoni Puzio

Jakub Piękoś

Joanna Korcz

Joanna Świercz

Karol Walaszczyk

Marta Charchuła

Mateusz Skórki

Michał Medyński

Michał Nowak

Natalia Szulc

Olga Grabiwoda-Wożnica

Piotr Biedaj

Piotr Jasiczek

Piotr Mańczak

Piotr Parduś

Rafał Góra

Rafał Uniszewski

Robert Więcek

Tomasz Seweryn

Roman Lipiński

Sylwia Pieńczka

Tomasz Jodłowski

Tomasz Padło

„Życie jest piękne” to Ogólnopolski Konkurs Fotograficzny, którego pomysłodawcą jest Prezydent Kielc Wojciech Lubawski, a organizatorem Kieleckie Centrum Kultury pod patronatem Związku Polskich Artystów Fotografików. Na wystawie pokazane są zdjęcia nagrodzone w ramach IV edycji konkursu, które promuje również kolekcjonerski kalendarz, wykonany z tych prac. Ponadto po każdej edycji konkursu organizowana jest wystawa, składająca się z 24 prac nominowanych i nagrodzonych, która prezentowana jest w galeriach na terenie kraju. 12 prac nagrodzonych, po każdej edycji konkursu można również podziwiać na budynku KCK. Prace te, w specjalnie skonstruowanych kasetonach zawieszone są na II piętrze budynku. Fotogramy pozostają w miejscu przeznaczenia przez cały rok kalendarzowy, aż do następnej edycji konkursu. Na każdą edycję napływa ogromna ilość prac z Polski i zagranicy, które to prace ocenia II stopniowe niezależne jury, składające się z wybitnych fotografików i ludzi w żaden sposób nie związanych z fotografią.

Wystawa pokonkursowa

Protokół z posiedzenia Jury
V Ogólnopolskiego Konkursu Fotograficznego
„Wszystkie Dzieci Świata”, Pacanów 2011

1. W dniu 29 kwietnia 2011 o godz. 12.00 w siedzibie Europejskiego Centrum Bajki w Pacanowie zebrało się Jury w składzie:
2. Mariusz Wideryński – Prezes Zarządu Głównego ZPAF;
3. dr Wojciech Bobrowicz – adiunkt Zakładu Pedagogiki Kultury Wydziału Pedagogiki

i Psychologii UMCS w Lublinie – prowadzi zajęcia z zakresu fotografii;

1. Włodzimierz Płaneta – popularyzator sztuki fotografii;
2. Jarosław Kubalski – fotoreporter Gazety Wyborczej w Kielcach
3. Krzysztof Karolczyk – fotoreporter Gazety Wyborczej w Krakowie
4. Przewodniczącym Jury został wybrany Mariusz Wideryński
5. Na konkurs wpłynęło 192 prac 66 autorów.
6. Jury po naradzie dokonało selekcji prac. Do wystawy zakwalifikowano 50 prac 26 autorów.
7. Przyznano następujące nagrody:
8. I miejsce  dla Szymona Michna zestaw 5 szt. pt. „Portrety szkolne”
9. II miejsce dla Wiesława Ślęczkowskiego – zdjęcie pt. „Dwa światy”
10. III miejsce dla Alicji Urbanowicz – zdjęcie pt. „Warszawskie kąty”

W kategorii Gimnazjum nagrodę otrzymuje – Wiktor Bochenek – zdjęcie pt. „Zabawa po dwóch stronach”.

W kategorii Szkoła Podstawowa nagrodę otrzymuje – Maria Grabowska – zdjęcia

pt.: „Wiosna”, „Razem”

6. Ponadto Jury przyznało dwa wyróżnienia dla:
7. a) Agnieszka Malińska – zdjęcie pt. „Samotnia”;
8. b) Marcin Haliburda – zdjęcie pt. „Wyprawa do sklepu na Delcie Orirow. Wenezuela”

Do wystawy zakwalifikowano 50 prac 26 autorów:

Izabela Urbaniak, Katarzyna Ślęczkowska, Angelika Wyrwas, Katarzyna Mechlińska, Adam Bencal, Martyna Lewandowska, Maja Zembrzuska, Janusz Walenkiewicz, Magdalena Angulska, Szymon Michna, Tomasz Okoniewski, Lilianna Wolnik, Tadeusz Chudy, Paweł Matuszewski, Tomasz Urbanowicz, Marcin Kucharski, Krzysztof Zając, Aneta Więcek-Zabłotna, Grzegorz Bik, Włodzimierz Staszczyk, Bartosz Kruk, Agnieszka Malińska, Marcin Haliburda, Alicja Urbanowicz, Wiesław Ślęczkowski, Justyna Radzymińska, Maria Grabowska, Wiktor Bochenek