{"id":2726,"date":"2025-02-26T15:16:56","date_gmt":"2025-02-26T15:16:56","guid":{"rendered":"https:\/\/nck.krakow.pl\/nowahuta\/?page_id=2726"},"modified":"2025-02-27T11:27:06","modified_gmt":"2025-02-27T11:27:06","slug":"patron-zespolu","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/nck.krakow.pl\/nowahuta\/patron-zespolu\/","title":{"rendered":"Patron Zespo\u0142u"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n

Anatol Kocy\u0142owski<\/strong> ur. 21 lipca 1935 roku w Niebieszczanach (woj. Podkarpackie). Choreograf i pedagog. Absolwent Akademii Ekonomicznej w Krakowie (1965) oraz 4letniego Studium Choreograficznego w Warszawie (1970). Tancerz Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca Kombinatu Metalurgicznego w Nowej Hucie (1955-64), Teatru Muzycznego w Krakowie (1958-60), Teatru Rozmaito\u015bci (1961-62), Teatru im. J. S\u0142owackiego (1963-66). Choreograf Zespo\u0142u Ta\u0144ca Ludowego w My\u015blenicach (1961-66), Mi\u0119dzysp\u00f3\u0142dzielnianego Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eLajkonik\u201d w Krakowie (1968-71), Zespo\u0142u Ta\u0144ca Ludowego \u201eS\u0105deczanie\u201d w Nowym S\u0105czu (1969-76), DK Dzieci i M\u0142odzie\u017cy w Krakowie Podg\u00f3rzu (1969-72), Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca UJ \u201eS\u0142owianki\u201d (1972-76), Zespo\u0142u \u201eMa\u0142e S\u0142owianki\u201d w Pa\u0142acu M\u0142odzie\u017cy (1975-76), Teatru STU (1976-86), W latach 1980 – 2017 kierownik artystyczny i choreograf Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eNowa Huta\u201d dzia\u0142aj\u0105cego w Nowohuckim Centrum Kultury.<\/p>\n\n\n\n

Wieloletni ekspert Ministerstwa Kultury, Narodowego Centrum Kultury i Polskiej Sekcji C.I.O.F.F z dziedziny ta\u0144ca. Jest autorytetem z dziedziny polskich ta\u0144c\u00f3w narodowych. Wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105 systematyki polskich ta\u0144c\u00f3w narodowych, dzi\u0119ki kt\u00f3rej kolejne pokolenia tancerzy i choreograf\u00f3w w kraju i za granic\u0105 mog\u0105 w prawid\u0142owej formie przekazywa\u0107 pi\u0119kno polskich ta\u0144c\u00f3w narodowych. Wychowawc\u0105 wielu pokole\u0144 instruktor\u00f3w ta\u0144ca. Wieloletni wyk\u0142adowca Akademii Muzycznej i Pa\u0144stwowej Wy\u017cszej Szko\u0142y Teatralnej w Krakowie, Studium Choreograficznego dla Polonii w Rzeszowie i Instruktorskich Kurs\u00f3w Kwalifikacyjnych. Cz\u0142onek i przewodnicz\u0105cy krajowych i mi\u0119dzynarodowych konkurs\u00f3w i festiwali ta\u0144ca. Autor wielu re\u017cyserii i scenariuszy spektakli teatralnych, widowisk plenerowych i film\u00f3w. Or\u0119downik i popularyzator polskiej kultury w\u015br\u00f3d Polonii.<\/p>\n\n\n\n

W latach pi\u0119\u0107dziesi\u0105tych rozpoczyna swoja edukacj\u0119 artystyczna jako tancerz w Zespole Pie\u015bni i Ta\u0144ca Wy\u017cszej Szko\u0142y Ekonomicznej w Krakowie a p\u00f3\u017aniej w Zespole Pie\u015bni i Ta\u0144ca Kombinatu Metalurgicznego w Nowej Hucie. Jest uczestnikiem wielu koncert\u00f3w i festiwali. W 1962 roku wraz z zespo\u0142em zdobywa Z\u0142oty Medal na Mi\u0119dzynarodowym Festiwalu Ta\u0144ca w Wielkiej Brytanii \u2013 najbardziej presti\u017cow\u0105 nagrod\u0119 w historii zespo\u0142u. W p\u00f3\u017aniejszym okresie tancerz Teatru Muzycznego w Krakowie. Tw\u00f3rca i kierownik artystyczny wielu zespo\u0142\u00f3w folklorystycznych m.in. Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eMa\u0142e S\u0142owianki\u201d, Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eLajkonik\u201d, Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca \u201eS\u0142owianki\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Od 1977 roku wsp\u00f3\u0142pracuje z polonijnymi zespo\u0142ami folklorystycznym: – \u201eTrojak\u201d \u2013 Szkocja, (1977,1981,1983), \u201ePieniny\u201d \u2013 Belgia, (1978,1980), \u201eCarolo\u201d \u2013 Belgia,(1978,1980), \u201eJuventus\u201d \u2013 Brazylia, (1985), \u201ePolonia\u201d \u2013 Brazylia, (1985, 1992), \u201eRysy\u201d \u2013 Szkocja, (1981,1987), \u201eSarabanda\u201d \u2013 Belgia,(1989), \u201eOlza\u201d \u2013 Czechy, (1993) \u201eKalina\u201d \u2013 Brazylia, (1992, 2000, 2004,2006, 2008), popularyzuj\u0105c polsk\u0105 kultur\u0119 narodow\u0105 i regionaln\u0105 a tak\u017ce tworz\u0105c ca\u0142e programy artystyczne dla tych grup. Wielki autorytet w\u015br\u00f3d Polonii. Jest autorem scenariuszy, re\u017cyserii i choreografii koncert\u00f3w galowych \u015awiatowych Festiwali Polonijnych Zespo\u0142\u00f3w Folklorystycznych w Rzeszowie, (1977, 1989, 1993, 2008) a tak\u017ce VIII Festiwalu Polonijnych Zespo\u0142\u00f3w Folklorystycznych z USA i Kanady w Bostonie, (1989) oraz koncertu galowego z okazji ustanowienia przez Parlament Rio Grande do Sul (Brazylia), Dnia Osadnika Polskiego, (2004).<\/p>\n\n\n\n

Jako autorytet z dziedziny polskich ta\u0144c\u00f3w narodowych, wielokrotnie zapraszany do udzia\u0142u w pracach jury krajowych i mi\u0119dzynarodowych festiwali folklorystycznych. Tw\u00f3rca scenariuszy, re\u017cyserii i choreografii do wielkich widowisk plenerowych m.in. \u201eWianki pod Wawelem\u201d w Krakowie, \u201e600 lecia Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego\u201d w Krakowie,, \u201e1000 lecia Rycerstwa Polskiego\u201d w Gnie\u017anie, \u201eBitwy pod Rac\u0142awicami\u201d, \u201eKronika Polska\u201d z okazji przyst\u0105pienia Polski do Unii Europejskiej\u201d w Krakowie, opery \u201eHalka\u201d na Ska\u0142kach Twardowskiego w Krakowie, \u201eKrak\u00f3w przez wieki\u201d z okazji 750 lecia lokacji Krakowa, baletu \u201eHarnasie\u201d z okazji Roku Karola Szymanowskiego. Tw\u00f3rca choreografii do oper: \u201eDydona i Eneasz\u201d, \u201eCosi Fan Tutte\u201d, \u201eCzarodziejski Flet\u201d, \u201eKrakowiacy i G\u00f3rale\u201d, \u201eNap\u00f3j mi\u0142osny\u201d, \u201eSpiskowcy\u201d. Autor scenariusza, re\u017cyserii, choreografii oraz instrukta\u017cu do film\u00f3w na temat  polskich ta\u0144c\u00f3w \u201eZ pami\u0119tnika tamtych dni\u201d oraz \u201ePolskie ta\u0144ce historyczne\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Wieloletni wyk\u0142adowca z zakresu polskich ta\u0144c\u00f3w narodowych na 4 letnim Studium Choreograficznym dla Polonii w Rzeszowie oraz Studi\u00f3w Tanecznych \u2013 Instruktorskich Kurs\u00f3w Kwalifikacyjnych w kraju z dziedziny ta\u0144ca ludowego, wsp\u00f3\u0142czesnego i jazzowego. Starszy wyk\u0142adowca Akademii Muzycznej w Krakowie i Pa\u0144stwowej Wy\u017cszej Szko\u0142y Teatralnej w Krakowie z dziedziny polskich ta\u0144c\u00f3w narodowych.<\/p>\n\n\n\n

Wielokrotnie wyr\u00f3\u017cniany i nagradzany za swoj\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 artystyczn\u0105 zar\u00f3wno w kraju jak i za granic\u0105, m.in. Z\u0142oty Medal na Mi\u0119dzynarodowym Festiwalu Muzyki i Ta\u0144ca w Wielkiej Brytanii, (1962), Grand Prix na Mi\u0119dzynarodowym Festiwalu Folklorystycznym w Marchienne Au Pont (Belgia),(1972), G\u0142\u00f3wna Nagroda na Mi\u0119dzynarodowym Festiwalu Folklorystycznym w Marburgu (Niemcy),(1975), nagroda Prezesa Rady Ministr\u00f3w za tw\u00f3rczo\u015b\u0107 artystyczn\u0105 w\u015br\u00f3d dzieci i m\u0142odzie\u017cy (1980), nagroda za choreografi\u0119 do obrazka scenicznego z okresu Ksi\u0119stwa Warszawskiego (1991), I wyr\u00f3\u017cnienie na Og\u00f3lnopolskim Konkursie Ta\u0144ca Narodowego (1991), I nagroda na Regionalnym Przegl\u0105dzie Zespo\u0142\u00f3w Folklorystycznych (1991, 1999, 2002), I miejsce i nagroda Mi\u0119dzynarodowego Konkursu na scenariusz \u201eKupalnocka\u201d, (1994), doroczna nagroda Centrum Animacji Kultury za ca\u0142okszta\u0142t pracy tw\u00f3rczej i pedagogicznej, (1998), I miejsce za Ta\u0144ce Lach\u00f3w S\u0105deckich na Og\u00f3lnopolskim Konkursie Folklorystycznym (2000), II wyr\u00f3\u017cnienie na Og\u00f3lnopolskim Festiwalu Zespo\u0142\u00f3w Folklorystycznych CIOFF (2000,2002), nagroda rektora Akademii Muzycznej w Krakowie za ca\u0142okszta\u0142t pracy pedagogicznej, (2003), wyr\u00f3\u017cnienie na Og\u00f3lnopolskim Festiwalu Zespo\u0142\u00f3w Folklorystycznym \u201e\u0141owicki Pasiak\u201d (2005), II miejsce na Og\u00f3lnopolskim Przegl\u0105dzie Zespo\u0142\u00f3w Ludowych i R\u0119kodzie\u0142a Ludowego (2009).<\/p>\n\n\n\n

W dow\u00f3d uznania odznaczany odznakami i orderami m.in. Z\u0142ota Odznaka \u201eZa Zas\u0142ugi dla Ziemi Krakowskiej\u201d (1974 ), Z\u0142ota Odznaka Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego (1974),), Srebrny Krzy\u017c Zas\u0142ugi (1976), Odznaka \u201eZa Zas\u0142ugi dla Kielecczyzny\u201d (1979), Zas\u0142u\u017cony Dzia\u0142acz Kultury (1980), Krzy\u017c Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1988), Krzy\u017c Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2003), Zas\u0142u\u017cony dla Kultury Polskiej (2003), Odznaka \u201eHonoris Gratia\u201d dla szczeg\u00f3lnie zas\u0142u\u017conych dla miasta Krakowa (2008), Medal Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego \u201eZas\u0142u\u017cony Kulturze Gloria Artis\u201d (2010), Z\u0142oty Medal Rady Krajowej Stowarzyszenia Wsp\u00f3lnota Polska za prac\u0119 na rzecz Polonii (2010), Medal Senatu RP (2010), Medal Komisji Edukacji Narodowej (2013),Medal za zas\u0142ugi dla Nowej Huty (2014), Nagroda im. Oskara Kolberga Za Zas\u0142ugi dla Kultury Ludowej (2014).<\/p>\n\n\n\n

Anatol Kocy\u0142owski zmar\u0142 24 listopada 2024 roku. Zosta\u0142 pochowany w dniu 6 grudnia 2024 roku w Alei Zas\u0142u\u017conych Cmentarza Rakowickiego w Krakowie.<\/p>\n\n\n\n

Decyzj\u0105 Prezydenta Miasta Krakowa Aleksandra Miszalskiego oraz na podstawie Zarz\u0105dzenia Dyrektora Nowohuckiego Centrum Kultury Zbigniewa Grzyba, przychylaj\u0105c si\u0119 do wniosku kierownictwa i cz\u0142onk\u00f3w Zespo\u0142u Pie\u015bni i Ta\u0144ca NOWA HUTA oraz jego wychowank\u00f3w, z dniem 11 stycznia 2025 roku zesp\u00f3\u0142 otrzyma\u0142 nazw\u0119: Zesp\u00f3\u0142 Pie\u015bni i Ta\u0144ca NOWA HUTA im. Anatola Kocy\u0142owskiego.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n
\n