Serdecznie zapraszamy na spektakl polsko-japo\u0144skiej produkcji Kantor_Tropy: COLLAGE <\/em>w wykonaniu Amareya Theatre & Guests, kt\u00f3ry odb\u0119dzie si\u0119 17 listopada o godzinie 19:00 na SCENIE NCK.<\/p>\n 17 listopada 19:00 Scena NCK Koncept i re\u017cyseria:<\/strong> Katarzyna Pastuszak Projekt realizowany przez K. Pastuszak w ramach stypendium \u201eM\u0142oda Polska 2015\u201d MKIDN i dofinansowany ze \u015brodk\u00f3w Miasta Gda\u0144sk<\/p>\n Kantor_Tropy: COLLAGE<\/strong> <\/em>to spektakl \u0142\u0105cz\u0105cy taniec wsp\u00f3\u0142czesny, taniec but\u014d<\/em>, sztuki wizualne i muzyk\u0119 nowoczesn\u0105. Spektakl mia\u0142 premier\u0119 w pa\u017adzierniku 2015 w Gda\u0144sku roku w ramach polsko-japo\u0144skiego projektu \u201eKantor_Tropy\u201d realizowanego przez Amareya Theatre & Guests w ramach \u201eRoku Tadeusza Kantora\u201d przy wsparciu MKIDN i Urz\u0119du Miasta Gda\u0144sk. Spektakl zosta\u0142 bezpo\u015brednio zainspirowany g\u0142\u0119bok\u0105 i nieopisan\u0105 dot\u0105d relacj\u0105 mi\u0119dzy ta\u0144cem Ankoku but\u014d <\/em>Hijikaty Tatsumiego \u2013 kluczowej postaci japo\u0144skiej awangardy a koncepcjami estetycznymi i praktyk\u0105 artystyczn\u0105 Tadeusza Kantora. W spektaklu udzia\u0142 bior\u0105 artystki Teatru Amareya, Daniela Kom\u0119dera, Jan Grz\u0105dziela oraz japo\u0144scy tancerze but\u014d –\u00a0 <\/em>Yuko Kawamoto, Kae Ishimoto, Ichi Go, Rui Ishihara. Muzyk\u0119 skomponowali i wykonuj\u0105 na \u017cywo Joanna Duda. Autorem kostium\u00f3w jest japo\u0144ski projektant \u2013 Rebelis (Daisuke Tsukuda), za\u015b obiekty zaprojektowa\u0142y rze\u017abiarki \u2013 Adriana Majdzi\u0144ska i Gra\u017cyna Tomaszewska-Sobko. Spektakl jest niew\u0105tpliwie jedn\u0105 z ciekawszych propozycji w aktualnym krajobrazie polskiego ta\u0144ca, nieustannie dialoguj\u0105cego z w\u0142asn\u0105 histori\u0105 i duchem czas\u00f3w. W 2016 spektakl \u201eKantor_Tropy: COLLAGE\u201d zwyci\u0119\u017cy\u0142 w kategorii \u201eNajlepszy spektakl OFF-OFF\u201d w rankingu Gazety \u015awi\u0119toja\u0144skiej.<\/p>\n \u201eDzia\u0142aj\u0105c w oddaleniu geograficznym, Hijikata i Kantor podejmowali tematy pami\u0119ci, \u015bmierci i rozk\u0142adu. Kantor za po\u015brednictwem \u015bmierci wydobywa\u0142 \u017cycie, Hijikata w swoim Ankoku but\u014d<\/em> ukazywa\u0142 pi\u0119kno brzydoty. W nader precyzyjnie skomponowanym obrazie scenicznym obaj pr\u00f3bowali jednocze\u015bnie wskrzesi\u0107 co\u015b co przemin\u0119\u0142o i ukaza\u0107 krucho\u015b\u0107 cz\u0142owieka stoj\u0105cego wobec nas – tu i teraz. Id\u0105c \u015bladami Kantora i Hijikaty szukamy punkt\u00f3w stycznych dla nas – os\u00f3b urodzonych na prze\u0142omie 1970\/80. Wybieramy trzy wa\u017cne daty – 1945, 1986, 2011 – i stawiamy pytanie kim jest cz\u0142owiek pokryty py\u0142em przesz\u0142o\u015bci, cz\u0142owiek ery psychologicznego, cyfrowego i ekologicznego zanieczyszczenia.\u201d [Katarzyna Pastuszak]<\/p>\n Spektakl zawiera sceny nago\u015bci.<\/strong><\/p>\n Z recenzji:<\/strong><\/p>\n \u201eCollage <\/em>Katarzyny Pastuszak \u0142\u0105czy z tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 Kantora bardzo wiele bezpo\u015brednich trop\u00f3w \u2013 od w\u0105tk\u00f3w Holocaustowych przez uniwersalizm zabijania i ta\u0144ca \u015bmierci, na materialno\u015bci i cielesno\u015bci ko\u0144cz\u0105c. [Weronika \u0141ucyk, \u201eNieoczywiste podr\u00f3\u017ce. Na polsko-japo\u0144skich szlakach choreograficznych tropami Kantora\u201d, http:\/\/www.taniecpolska.pl\/krytyka\/315<\/a>; 7 grudnia 2015]<\/p>\n \u201ePrzedstawienie Pastuszak zaczyna si\u0119 od ta\u0144ca drewnianych skrzy\u0144, kt\u00f3rymi operuj\u0105, umieszczeni w ich wn\u0119trzach, tancerze. Materia nieo\u017cywiona zdaje si\u0119 przygniata\u0107 dzia\u0142aj\u0105ce podmioty \u2013 to, do\u015b\u0107 oczywiste, nawi\u0105zanie do dzia\u0142alno\u015bci Kantora, kt\u00f3ry pozwala\u0142 maszynom niweczy\u0107 trudy aktor\u00f3w, dopominaj\u0105c si\u0119 niejako o przywr\u00f3cenie lub raczej nadanie rzeczom prawa do sprawczo\u015bci. Skrzynki ostatecznie zostaj\u0105 z\u0142o\u017cone w scen\u0119, kt\u00f3ra jawi si\u0119 reminiscencj\u0105 z Wielopola, Wielopola\u2026<\/em> Trupa aktorek zastyga na niej w kszta\u0142cie symuluj\u0105cym instalacj\u0119 znan\u0105 z Umar\u0142ej klasy<\/em>. Mamy tutaj do czynienie z erotyzacj\u0105 relacji mi\u0119dzy postaciami i jednoczesn\u0105 karykaturyzacj\u0105 j\u0119zyka. Co ciekawe, Pastuszak niejako uwsp\u00f3\u0142cze\u015bnia wyd\u017awi\u0119k p\u0142yn\u0105cego ze sceny be\u0142kotu \u2013 w pewnym momencie jedna z tancerek m\u00f3wi: \u201ejest sztuka dobra i jest sztuka z\u0142a\u201d, co wydaje si\u0119 cytatem \u017cywcem wyj\u0119tym z przem\u00f3wienia Jaros\u0142awa Kaczy\u0144skiego, w kt\u00f3rym prezes wy\u0142uszcza\u0142 swoje pojmowanie wolno\u015bci s\u0142owa. Tancerze operuj\u0105 ruchem kalekuj\u0105cym. Perwersja miesza si\u0119 tutaj ze wznios\u0142o\u015bci\u0105. Mamy do czynienia z eksplozj\u0105 rubaszno\u015bci i niestosowno\u015bci. Dominuje estetyka profanacji \u2013 w tej stylistyce zostaje przedstawiona uroczysta wieczerza, kt\u00f3ra pr\u0119dko przeradza si\u0119 w wulgarn\u0105 styp\u0119. Ukatrupiony m\u0119\u017cczyzna okazuje si\u0119 fetyszem, trupim obiektem po\u017c\u0105dania, z kt\u00f3rym obcowanie prowadzi do eksplozji seksualno-groteskowego szale\u0144stwa. Choreografka wyci\u0105gn\u0119\u0142a bowiem z tw\u00f3rczo\u015bci Kantora to wszystko, co niestosowne, dwuznaczne, podniecaj\u0105ce, a wi\u0119c charakteryzuj\u0105ce si\u0119 w\u0105tpliw\u0105, by tak rzec, moralno\u015bci\u0105. Spot\u0119gowane zatarcie granicy mi\u0119dzy sacrum a profanum, zdaje si\u0119 zaczepn\u0105 odpowiedz\u0105 Pastuszak na p\u0119czniej\u0105c\u0105 hipokryzj\u0119 \u201epan\u00f3w od kultury\u201d, dzi\u0119ki kt\u00f3rym coraz wi\u0119cej artyst\u00f3w, powtarza za Kantorem, chocia\u017c \u2013 oczywi\u015bcie \u2013 w innym kontek\u015bcie \u201ew ojczy\u017anie w\u0142asnej odnalaz\u0142em piek\u0142o\u201d. [Alicja M\u00fcller, \u201eKantor po Japo\u0144sku (KANTOR_TROPY)\u201d, Teatralia Krak\u00f3w – Internetowy Magazyn \u201eTeatralia\u201d, numer 150\/2015, http:\/\/www.teatralia.com.pl\/kantor-po-japonsku-kantor_tropy\/<\/a>,13 listopada 2015]<\/p>\n fot. Natalia Grzebala<\/p>\n
\n<\/strong><\/p>\n
\nChoreografia:<\/strong> Katarzyna Pastuszak, Yuko Kawamoto
\nKompozycja muzyczna i wykonanie muzyki na \u017cywo:<\/strong> Joanna Duda
\nWykonanie:<\/strong> Kawamoto Yuko, Rui Ishihara, Katarzyna Pastuszak, Ishimoto Kae, Ichi Go, Aleksandra \u015aliwi\u0144ska, Daniela Kom\u0119dera, Jan Grz\u0105dziela, Przemys\u0142aw Jurewicz, Agnieszka Kami\u0144ska
\nObiekty:<\/strong> Adriana Majdzi\u0144ska, Gra\u017cyna Tomaszewska-Sobko
\nKostiumy:<\/strong> Daisuke Tsukuda
\nRe\u017cyseria \u015bwiate\u0142:<\/strong> Bartosz Cybowski
\nPremiera:<\/strong> 14.10.2015, Nowa Synagoga \u2013 Gmina \u017bydowska Wyznaniowa w Gda\u0144sku<\/p>\n
![\"\"](\"http:\/\/nck.krakow.pl\/kcc\/wp-content\/uploads\/2017\/05\/scena_dla_tanca_logo-300x115.jpg\"){kind=logo}
<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"","protected":false},"author":5,"featured_media":1694,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1693","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"yoast_head":"\n