26 lipca 2017

Spektakle

16 listopada 2017 (czwartek) godz. 19:00 Scena NCK
„GODOS”, Aura Dance Theatre (Litwa)
Dwuczęściowy spektakl taneczny

Bilety: 25 zł

Choreografia: I część – Anne Ekenes, Pia Holden (Panta Rei dance theatre, Norwegia) II część – Birutė Letukaitė (Litwa)
Kompozytor: Antanas Jasenka
Konsultacja dramaturgiczna: Silvija Čižaitė-Rudokienė
Reżyseria światła: Vladimiras Šerstabojevas
Projekt kostiumów: Thom Bara, Coal Design Studio
Wizualizacje: Saulius Paliukas
Tancerze: Clara Giambino, Marine Fernandez, Mei Chen, Chiara Corbetta

Czas trwania:  70 minut (I część – 25 min., 20 min. przerwy, 2 część– 25 min.)
Premiera:  2016
Przy wsparciu: EEA Grants*

Słowo “godos” zniknęło ze współczesnej litewszczyzny, ale wciąż żyją w nim nasze doświadczenia i uczucia. Spektakl GODOS, stworzony przez słynną litewską choreografkę Birutė Letukaitė oraz dwie choreografki z Norwegii, Anne Ekenes i Pię Holden, ukazuje świat, w którym splatają się przeszłość, teraźniejszość i przyszłość, gdzie spotykają się kobieca zmysłowość, tajemnicze mityczne stworzenia i futurystyczne wizje. Artystki z zespołu Panta Rei czerpią inspirację z interpretacji GODOS jako pieśni serca. Tymczasem natchnienie dla litewskiej choreografki stanowi elementarna przeszłość i jej odzwierciedlenie w ludziach współczesnych.

Co kryje się w futrze zaczarowanego wilkołaka? Jakie czary rzucają współczesne wiedźmy? Kto przynosi ludziom szczęście, skoro już nie wierzymy w skrzaty?

W subtelnym nawiązaniu do litewskich klechd i legend, tancerze poruszają się we wzorcach, formach i rytmach, które przywodzą na myśl stukot tkających krosien. Zasiada do nich współczesny człowiek i tka pasmo barwne jak nasze życie – pełne myśli o tym, kim jesteśmy dzisiaj i kim staniemy się jutro.

GODOS prezentowano w następujących miejscach:

LITWA — Kowno, Wilno, Kłajpeda, Święciany, Możejki, Nerynga, Rakiszki
NORWEGIA — Oslo, Moss, Fredrikstad
WŁOCHY — Florencja
USA — Seattle
TURCJA – Trabzon
NIEMCY – Bielefeld, Kolonia, Münster
INDIE – Kalkuta
WŁOCHY – Turyn

*Spektakl GODOS, wspólna produkcja Aura Dance Theatre oraz Panta Rei Dance Theatre, powstał w ramach programu „Promocja różnorodności w kulturze i sztuce w obszarze europejskiego dziedzictwa kulturowego”, współfinansowanego przez mechanizm ekonomiczny Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Ministerstwo Kultury Litwy i norweską Radę Sztuki.

AURA Dance Theatre (LITWA) to teatr, który promuje taniec współczesny na Litwie. Studio tańca Aura, założone w roku 1980 z inicjatywy Birutė Letukaitė, zostało zarejestrowane jako Kowieński Teatr Miejski w roku 1995 i do dziś pozostaje pod dyrekcją wybitnej choreografki. W czasie swojego istnienia, teatr stworzył i ukształtował oblicze litewskiego tańca współczesnego oraz wyszkolił wielu zawodowych tancerzy, cieszących się obecnie światową sławą.

AURA pracuje nieprzerwanie nad różnymi międzynarodowymi projektami, współpracuje z zagranicznymi i litewskimi choreografami i artystami z różnych dziedzin. AURA reprezentuje litewski taniec współczesny w wielu krajach i nieustająco dzieli się innowacyjnymi pomysłami ze światem tańcem.

Zespół jest laureatem około 50 miejskich, państwowych i międzynarodowych nagród. Poza wieloma wyróżnieniami i dwoma nagrodami państwowymi, Birutė Letukaitė, założycielka i dyrektor artystyczna teatru, otrzymała dwie nagrody Golden Stage Crosses (państwowa nagroda dla teatrów przyznawana przez litewskie Ministerstwo Kultury) – jeden za choreografię, a drugi za znaczący wkład w rozwój litewskiego tańca współczesnego. 

International dance festival “Aura” organizowany w Kownie od 27 lat, jest najstarszą i jedną z największych tego typu imprez tanecznych na Litwie, i z czasem wpisał się na stałe w kulturę miasta. Festiwal stanowi wielkie wydarzenie nie tylko dla lokalnej publiczności, ale również widzów, tancerzy i producentów z całego kraju, obszaru bałtyckiego i zagranicy. Impreza jest finansowana przez litewskie Ministerstwo Kultury i Urząd Miasta Kowna.

fot. Laura Vanseviciene

 

 

 

 

17 listopada (piątek) godz. 19:00 Scena NCK
„Bezdech”, Akademia Sztuk Teatralnych Wydział Teatru Tańca w Bytomiu (Polska)

Bilety: 25 zł

Dyplomowy spektakl taneczny w wykonaniu studentów IV roku Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu

Premiera: 17.12.201 Bytomskie Centrum Kultury „Becek”
Reżyseria i choreografia: Sylwia Hefczyńska-Lewandowska
Asystenci choreografa: Paweł Urbanowicz, Natalia Dinges
Muzyka/kompozytor: Patrycja Hefczyńska
Kostiumy i charakteryzacja: Marta Wieczorek, Kamila Zabłocka
Reżyseria światła: Kamil Rogański
Realizacja dźwięku: Mariusz Michalik
Projekt scenografii: Sara Sudoł
Realizacja scenografii: Jacek Wichrowski
Występujący: Jacobina Blüm, Agnieszka Borkowska, Mateusz Lisiecki, Marek Bula, Maria Bijak, Ewelina Sobieraj, Mikołaj Wnęt, Sabina Romańczak, Bartłomiej Gąsior, Jarek Mysona, Klaudia Gryboś, Aleksandra Grącka, Daniel Leżoń, Mateusz Ulczok, Patryk Gnaś, Michał Czorny, Wiktoria Zawadzka

BEZDECH

Może zdarzyć się zawsze i wszędzie.
W uniesieniu, roztargnieniu, zderzeniu, przerażeniu.
W tańcu, we śnie, na dnie.
Pęknięcie…

„Bezdech” to taneczny spektakl dyplomowy studentów IV roku Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Jest zwieńczeniem procesu edukacji i momentem sprawdzenia się w profesjonalnym działaniu scenicznym. Punktem wyjścia przy tworzeniu spektaklu było odnalezienie sytuacji, w których czujemy się bezradni. Kiedy pojawia się BEZdech? Czy jesteśmy BEZradni tylko wobec ostateczności? Jak uchronić się przed BEZwładem, BEZmiarem, BEZdźwiękiem? Czy jesteśmy skazani na BEZbronność wobec BEZwzględności? Kiedy zaczyna się BEZdomność? I czy nasze życie ma polegać na BEZustannym ponawianiu zmagań w osiąganiu nieosiągalnego?

fot. Marta Chrobak

 

18 listopada 2017 (sobota) godz. 18:00 Studio KCC
Wieczór premier rezydentów Krakowskiego Centrum Choreograficznego

Bilety: 25 zł

„What’s that noise I hear when I shut my eyes really tightly?”
twórcy spektaklu: Anna Kamińska, Aleksandra Słyż, Patryk Durski, Przemysław Degórski

długość spektaklu: ok. 25 minut

Dźwięki wytwarzane przez mięśnie możesz usłyszeć w ten sposób: delikatnie ułóż kciuki w otworach usznych tak, aby zakryć ujście kanału słuchowego; z podniesionymi łokciami zaciśnij pięści. Postrzegany odgłos staje się głośniejszy, im mocniej zaciśniesz dłonie. Przypomina dudnienie przetaczającej się w oddali burzy. Przeważają w nim niskie częstotliwości, szczególnie te będące na granicy możliwości percepcji, ~20Hz. Dźwięk związany jest ze skurczem mięśni szkieletowych człowieka.

Spektakl ma charakter laboratoryjnej i interdyscyplinarnej pracy. Na scenie spotykają się muzycy oraz tancerze. Poprzez użycie technologii zostaje dokonana próba zbadania relacji pomiędzy dźwiękiem i ruchem, odnalezienia wspólnych przestrzeni i wzajemnego przenikania się obu tych sfer.

Projekt zrealizowany we współpracy z Uniwersytetem Adama Mickiewicza w Poznaniu. Współpraca merytoryczna: HAT Research Center.

„FRASUNEK
product of progressive unworking”
obsada, reżyseria, choreografia: Jan Lorys, Natalia Wilk
muzyka: CC
kostiumy: made in China
długość spektaklu:  37 minut

Frasunek. Tancerz frasobliwy.

W naszej pracy dzielimy się efektami praktyki progresywnej nie-pracy, podążania za pasjami i buntu bez gniewu. Odprawiamy nabożeństwo w imieniu wszystkich freelanserów i prekariuszy. Stajemy się ciałami gotowymi do wyzysku i w cyrkowej oprawie kwestionujemy rozumienie pojęć takich jak praca i czas wolny.

Wytrwale podążamy za mottem ‚It doesn’t matter what you create if you have no fun!’

Inspirujemy się niemymi filmami (bracia Lumiere), mądrymi książkami (autorstwa Bojany Kunst, Słownikiem Języka Polskiego), sławnymi artystami (Le Roy) oraz youtubem (Daniel Menedez, Pit, Niels Duinker, Super Dave and Amanda O’Malley, Ashley Galvin).

Nie zmieniamy świata, chcemy go trochę zrozumieć.

Ot. cały nasz FRASUNEK.

 

„Melancholia – tryptyk”

choreografia: Jakub Lewandowski
taniec: Kinga DudaSylwia Hefczyńska-Lewandowska, Dominika Wiak

muzyka: Michał Lis

długość spektaklu: ok. 35 minut

Trudno wnosić cokolwiek trwałego, mając świadomość bezbarwnej otaczającej rzeczywistości i przeświadczenie o konieczności nadejścia jakiejś „lawiny”. Wszystko co przynosi nam los pochodzi z fantazji. Miejsce między obecnością nieobecnością, pustką i nadmiarem. „Przez chwile myślałam, że moja nieobecność będzie dłuższa, ale zmieniłam zdanie”. Laura Brown, Los Angeles 1951.

„Moim celem w malarstwie zawsze było jak najwierniejsze przełożenie najintymniejszych doznań……Próbowałem przedstawić moje odczucia w najodpowiedniejszej i najbardziej poruszającej formie, w jakiej potrafię” Edward Hopper.

Pracę nad „Melancholią” traktuję jako nieustający proces, który mam nadzieję da mi kiedyś  odpowiedź na nurtujące pytanie: czy można zaznać szczęścia w samotności.

 

18 listopada 2017 (sobota) godz. 21:00 Scena NCK
spectral layers of movement PREMIERA
ruch / muzyka / wizualizacje

Bilety: 25 zł

idea: Marcin Janus, Grzegorz Kaliszuk
choreografia: Grupa Wokół Centrum – Agata Moląg, Monika Świeca, Marta Wołowiec
media design: Grzegorz Kaliszuk
muzyka: Marcin Janus

Uwaga! W spektaklu używany jest stroboskop.

Interdyscyplinarny projekt łączący świat tańca, multimediów i dźwięku w wielowarstwowej instalacji interaktywnej, w której każdy z elementów jest równoznaczny. To spojrzenie na ruch przez pryzmat technologii i zabiegów technologicznych z muzyką i projekcjami interaktywnymi na żywo. Projekt stanowi osobliwe laboratorium zmieniając scenę w przestrzeń badań artystycznych. Motywem przewodnim jest ukazanie jakości ruchowych w warstwach projekcyjnych wypełnionych przetworzeniami, nawiązującymi swoim charakterem do różnych epok technologicznych, a w szczególności do kultury retro lat 80’ i 90’ ubiegłego wieku.

Marcin Janus – pochodzi z Krakowa, jest artystą dźwiękowym, multimedialnym, twórcą muzyki elektronicznej i elektroakustycznej. Od wielu lat zajmuje się oryginalnymi projektami artystycznymi. Jest autorem i wykonawcą muzyki do licznych spektakli tanecznych oraz teatralnych. Tworząc na granicach sztuk, kreuje złożone środowiska dźwiękowe. Realizując projekty stawia sobie za zadanie uczynić przedstawienia bardziej wciągającymi, nasycając świat i myślenie osobliwymi zjawiskami dźwiękowymi, dostarcza zmysłom szerokiego spektrum wrażeń. W procesie twórczym koncentruje się na barwie dźwięku, bada jego podstawowe cechy, często szuka odzwierciedlenia w ruchu i obrazie, nadaje zdarzeniom nowych znaczeń, łącząc je w przestrzeniach muzycznych. Pracując w domenie cyfrowej, najczęściej wykorzystuje Ableton Live i Metasynth oraz kontrolery midi, które dostarczają unikalnych możliwości. W świecie analogowym operuje na mocnych brzmieniach Bass Station czy Elektrona w rezultacie jego muzyka charakteryzuje się szeroką paletą dźwiękową. W pracach opartych o technologię można usłyszeć zestawienie nagrań i organicznych dźwięków z syntetycznymi barwami o często motorycznych cechach. Zaczynał jako muzyk eksperymentalnych formacji, by po kilku latach rozpocząć pracę jako niezależny kompozytor. Był stypendystą Art Stations Foundation w programie Solo Projekt, Finalistą na Konkursie kompozytorskim, który odbywał się w ramach roku Johna Cage’a. Doświadczenie zdobywał również jako uczestnik kursów, a w ostatnim czasie GrupLab Studia Muzyki Elektroakustycznej Akademii Muzycznej w Krakowie, z którą wspólnie brał udział w wielu projektach artystycznych. Poza częstymi występami w kraju, gościł również w Londynie, Lizbonie, Turynie i Frankfurcie.

Grzegorz Kaliszuk – z wykształcenia informatyk, z zamiłowania twórca i realizator interakcji mutimedialnych. Praca w krakowskich kinach i ośrodkach kultury takich, jak MOCAK czy Małopolski Ogród Sztuki pozwoliła mu na połączenie pasji technicznych i artystycznych. Kreatywnie łączy wizję artystyczną z możliwościami różnorodnych sprzętów i programów komputerowych, tworząc niepowtarzalne instalacje interaktywne. Realizator wideo wielu spektakli i koncertów, współtwórca multimedialnego spektaklu „Digital Garden”.

Grupa Wokół Centrum – to kolektyw artystyczny, działający w ramach Krakowskiego Centrum Choreograficznego, którego trzon stanowią tancerki Agata Moląg, Monika Świeca i Marta Wołowiec. Kolektyw produkuje własne spektakle, realizuje projekty artystyczne we współpracy z artystami z Polski i zagranicy, sprawuje opiekę nad wydarzeniami realizowanymi przez Krakowskie Centrum Choreograficzne oraz prowadzi regularne lekcje tańca współczesnego.

Idea powstania grupy wyrosła z głębokiej potrzeby eksperymentu, eksploracji, inspiracji oraz z zamiłowania do różnorodności w budowaniu scenicznego przekazu. Wierzymy, że tylko spotkania, a czasem nawet zderzenia odmiennych estetyk ruchowych, poglądów na sztukę, budują nową jakość. Interesuje nas to, co powstaje na styku. Czerpiemy z tego co prywatne, niesceniczne, parateatralne. Artyzmu szukamy w prostocie, przekazu w cytatach z życia, a smaku i waloru w ruchu. Nigdy nie zapominamy o tym, że jesteśmy tancerzami, a więc ruch jest naszym głównym narzędziem. Pierwszą deklaracją artystyczną była premiera spektaklu „Makia” w wykonaniu Marty Wołowiec i Moniki Świecy w choreografii Agaty Moląg. Obecnie w repertuarze Grupy znajdują się również spektakle „Płaczki” i „38°C”, prezentowane w wersji scenicznej i ulicznej.