\u201eDiamentowy Kr\u0105g\u201d<\/p>\n
30-11-1999 \/ 30-12-1999<\/p>\n
Wystawa ta jest echem 10-miesi\u0119cznego pobytu autorki w Indiach, g\u0142\u00f3wnie w Dharamsali, w stanie Hima\u0107al Pradesz. Miejsce to ostatecznie wybra\u0142 na swoj\u0105 siedzib\u0119, – po zaj\u0119ciu si\u0142\u0105 Tybetu przez Chiny – duchowy przyw\u00f3dca i g\u0142owa buddyzmu tybeta\u0144skiego XIV Dalajlama. W g\u00f3rnej cz\u0119\u015bci Dharamsali zwanej McLoad Gand\u017a (dharamsala – dos\u0142ownie w j\u0119zyku hindi: religijny dom) zamieszkali tybeta\u0144scy uchod\u017acy. To w\u0142a\u015bnie tam, nar\u00f3d istniej\u0105cy obecnie bez pa\u0144stwa, stworzy\u0142 Tybeta\u0144ski Rz\u0105d na Uchod\u017actwie i wybudowa\u0142 s\u0142ynn\u0105 Bibliotek\u0119 Tybeta\u0144skich Prac i Archiw\u00f3w, gdzie umieszczono najwa\u017cniejsze ksi\u0119gi, wywiezione przez Dalajlam\u0119 i jego wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w na kr\u00f3tko przed planowanym przez chi\u0144skie w\u0142adze uwi\u0119zieniem przyw\u00f3dcy narodu. Tybeta\u0144czycy wybudowali te\u017c \u015bwi\u0105tynie i klasztory, zw\u0142aszcza Tsuglag Khang, gdzie spotykaj\u0105 si\u0119 z Dalajlam\u0105, a na placu przed jego rezydencj\u0105 nie tylko modl\u0105 si\u0119, ale i demonstruj\u0105 swoj\u0105 przynale\u017cno\u015b\u0107 narodow\u0105. Zafascynowana tradycyjn\u0105 sztuk\u0105 malarstwa tybeta\u0144skiego – Thangkami – autorka wystawy postawi\u0142a sobie za cel spotka\u0107 na swej drodze prawdziwego Gesze czyli mistrza, nauczyciela. Czcigodny mnich, Sangje Jeszi, nie bez opor\u00f3w zgodzi\u0142 si\u0119 udziela\u0107 lekcji. Spotkanie z wielowiekow\u0105 kultur\u0105 duchow\u0105 Tybetu, umocni\u0142o j\u0105 w przekonaniu, \u017ce wysi\u0142ek w tworzenie obraz\u00f3w b\u0119dzie bezowocny je\u015bli celem jego i owocem b\u0119dzie kolejna dekoracja tego \u015bwiata. Najwa\u017cniejszy jest umys\u0142, kt\u00f3ry dzi\u0119ki Thangkom mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 czysty. Doskonale uj\u0105\u0142 to Andrzej Strumi\u0142\u0142o: “Maluj\u0105cy i kontempluj\u0105cy Thangk\u0119 doznaj\u0105 separabilitum – oddzielenia si\u0119 od materii. Obraz staje si\u0119 Psychokosmogramem. Odrzucaj\u0105c wszystko co konieczne, wolni, wst\u0119puj\u0105 w Kr\u0105g Si\u0142y”. Inaczej rzecz ujmuj\u0105c, Thangka otwiera wrota do O\u015bwiecenia.<\/p>\n
Beata Futro jest absolwentk\u0105 ASP w Krakowie; 1994 – dyplom na Wydziale Malarstwa w pracowni prof. Jerzego Nowosielskiego i na Wydziale Grafiki w Pracowni Miedziorytu prof. Stanis\u0142awa Wejmana (1995). Prezentowa\u0142a swoje prace na 4 wystawach indywidualnych, m. in. w galerii hotelu Hilton w Dre\u017anie w Niemczech oraz na kilkunastu wystawach zbiorowych, z kt\u00f3rych wa\u017cniejsze to 4th Biennial of the European Academies of Visual Art w Maastricht (1993), 2nd Biennial of Art w Skopje (Macedonia), Mi\u0119dzynarodowe Triennale Sztuki w Majdanku (1994). Wa\u017cniejsze wyr\u00f3\u017cnienia: Z\u0142ota Odznaka w konkursie “Primus Inter Pares”(1992), stypendium Ministerstwa Kultury i Sztuki (1992\/1993). Od wrze\u015bnia 1997 do lipca 1998 przebywa\u0142a w Indiach na stypendium rz\u0105du indyjskiego, kt\u00f3re wykorzysta\u0142a studiuj\u0105c kultur\u0119 tybeta\u0144ska i indyjsk\u0105, w szczeg\u00f3lno\u015bci zajmuj\u0105c si\u0119 thangkami czyli tradycyjnym malarstwem tybeta\u0144skim.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"