{"id":1403,"date":"2015-01-14T08:45:09","date_gmt":"2015-01-14T08:45:09","guid":{"rendered":"http:\/\/centrum.nck.krakow.pl\/?p=1403"},"modified":"2017-03-22T07:06:18","modified_gmt":"2017-03-22T07:06:18","slug":"stanislaw-tabisz","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nck.krakow.pl\/galeriacentrum\/stanislaw-tabisz\/","title":{"rendered":"Stanis\u0142aw Tabisz"},"content":{"rendered":"
\n
\n

Stanis\u0142aw Tabisz<\/h1>\n

\u201eMa\u0142a retrospektywa\u201d<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n
\n
\u00a014-1-2015 \/ 27-2-2015<\/div>\n

Budynek B.<\/p>\n

Obrazy i rysunki Stanis\u0142awa Tabisza zaliczane s\u0105 do nurtu surrealistycznego. Artysta tworzy wizyjne pejza\u017ce przenikni\u0119te atmosfer\u0105 ba\u015bni, snu i magii. Szczeg\u00f3lnie interesuj\u0105ce s\u0105 jego obrazy malowane nasyconymi b\u0142\u0119kitami i zieleniami. Ozdobna linia, cz\u0119sto kapry\u015bna i spl\u0105tana w rysunkach, pe\u0142ni wa\u017cn\u0105, porz\u0105dkuj\u0105c\u0105 rol\u0119 w kompozycjach barwnych. Cz\u0119stym motywem obraz\u00f3w Tabisza jest magiczny pejza\u017c, w kt\u00f3rym pojawiaj\u0105 si\u0119 chimery, przeskalowane owady i mityczne jednoro\u017cce. W niewielkich formatowo rysunkach artysta podejmuje w\u0105tki figuralne i portretowe w rozrastaj\u0105cych si\u0119 i powracaj\u0105cych cyklach. Jest autorem wielu cykli rysunk\u00f3w: Pozy i celebry (1999), Rysunki 1987-1999 (2000), Smoki, chimery i inne rysunki\u2026 (2002), Ksi\u0119\u017cniczki (2003), Kobieta odwr\u00f3cona plecami\u2026 (2004), Chrystus frasobliwy (2009), Miniatury etiopskie (2009) i Biskupi podhala\u0144scy (2010).<\/p>\n

Stanis\u0142aw Tabisz<\/strong> urodzony w 1956 roku w Domaradzu (Podkarpacie). Absolwent Pa\u0144stwowego Liceum Sztuk Plastycznych im. Stanis\u0142awa Wyspia\u0144skiego w Jaros\u0142awiu (1971\u20131976). Odby\u0142 studia na Wydziale Grafiki (1977\u20131978) oraz na Wydziale Malarstwa (1978\u20131982) Akademii Sztuk Pi\u0119knych im. Jana Matejki w Krakowie. Studiowa\u0142 malarstwo w pracowniach doc. Zbigniewa Kowalewskiego, prof. Tadeusza Brzozowskiego i prof. Juliusza Joniaka, a rysunek w pracowni prof. Zbyluta Grzywacza. Dyplom magisterski zrealizowa\u0142 w pracowni prof. Juliusza Joniaka (1982). Od 1983 roku pracownik dydaktyczny ASP w Krakowie. By\u0142 asystentem w Pracowni Malarstwa prof. Zbys\u0142awa Marka Maciejewskiego. Od 2000 roku prowadzi Pracowni\u0119 Malarstwa II na Wydziale Grafiki ASP w Krakowie. W 2005 roku otrzyma\u0142 tytu\u0142 profesora.<\/p>\n

Zajmuje si\u0119 malarstwem, rysunkiem, scenografi\u0105, krytyk\u0105 sztuki. W latach 2002\u20132008 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 dziekana Wydzia\u0142u Grafiki Akademii Sztuk Pi\u0119knych w Krakowie. W 2012 roku zosta\u0142 wybrany rektorem Akademii Sztuk Pi\u0119knych w Krakowie.
\nW latach 1983\u20131988 wyst\u0119powa\u0142 w kabarecie Piwnica pod Baranami, m.in. wsp\u00f3\u0142tworz\u0105c (z Kazimierzem Madejem) scenografi\u0119 podczas koncert\u00f3w zagranicznych zespo\u0142u. Autor scenografii do koncert\u00f3w Zbigniewa Preisnera, m.in. Moje kol\u0119dy na koniec wieku w Starym Teatrze w Krakowie (1999) oraz w Teatrze Narodowym w Warszawie (2000). W latach 1994\u20131999 by\u0142 sekretarzem Zarz\u0105du G\u0142\u00f3wnego Zwi\u0105zku Polskich Artyst\u00f3w Plastyk\u00f3w w Warszawie. W latach 2002\u20132014 pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 prezesa ZPAP Okr\u0119gu Krakowskiego.
\nAutor ponad 50 wystaw indywidualnych malarstwa i rysunku, m.in. w: Krakowie, Rzeszowie, Kro\u015bnie, Cz\u0119stochowie, Tarnowie, Zielonej G\u00f3rze, D\u0119bicy, Sandomierzu, Gorlicach, Nowym S\u0105czu, Bydgoszczy, Lublinie, Ostrowcu \u015awi\u0119tokrzyskim, Siemianowicach \u015al\u0105skich, Busku\u200a-\u200aZdroju, Olsztynie, Kielcach, Miko\u0142owie, Norymberdze, Hilden, Lipsku, Hanowerze, Eltville, Husum. Bra\u0142 udzia\u0142 w ponad 150 wystawach zbiorowych malarstwa i rysunku w Polsce i za granic\u0105. Autor i wsp\u00f3\u0142autor koncepcji wystaw problemowych i pogl\u0105dowych: Nowa sztuka ze starego Krakowa \u2013 Darmstadt, Krakowski spleen \u2013 Warszawa, Martwa natura \u2013 pierwsza dama sztuki \u2013 Krak\u00f3w. Pomys\u0142odawca i kurator Nagrody im. Witolda Wojtkiewicza przyznawanej przez Zarz\u0105d ZPAP Okr\u0119gu Krakowskiego. Redaktor Informatora ZPAP Okr\u0119gu Krakowskiego; od 2012 roku redaktor naczelny Wiadomo\u015bci ASP.
\nOpublikowa\u0142 kilkaset artyku\u0142\u00f3w i recenzji na temat sztuki, m.in. w Czasie Krakowskim, Architekturze & Biznes, Dekadzie Literackiej, Dzienniku Polskim, G\u0142osie Plastyk\u00f3w, Pokazie, Arteonie, Zeszytach Naukowych ASP w Krakowie, Wiadomo\u015bciach ASP, w miesi\u0119czniku spo\u0142eczno-kulturalnym Krak\u00f3w.<\/p>\n

Stanis\u0142aw Tabisz <\/strong>
\nWszystko, co najwa\u017cniejsze\u2026<\/strong>
\nCzas, kt\u00f3ry weryfikuje dokonania w sztuce, wymusza niejako od artysty, w pewnym s\u0142usznym ju\u017c wieku, decyzje wa\u017cne i ostateczne. W miar\u0119 spe\u0142niania i domykania si\u0119 losu oraz kodu przeznaczenia, ukryty w ka\u017cdym cz\u0142owieku wewn\u0119trzny zegar wr\u0119cz \u017c\u0105da jasnego wyboru i zdecydowanego okre\u015blenia tego, co jeszcze zosta\u0142o do zrobienia z rzeczy najwa\u017cniejszych\u2026 Wszystko, co najwa\u017cniejsze, zostaje wtedy \u015bwiadectwem warto\u015bci i niekiedy kunsztu, kt\u00f3rego bezwzgl\u0119dnie wymagano przez tysi\u0105clecia historii sztuki, maj\u0105c w absolutnej pogardzie i lekcewa\u017ceniu wszelakiego rodzaju relatywizmy oraz strategiczny chaos w kryteriach warto\u015bci, s\u0142u\u017c\u0105cy co najwy\u017cej miernocie\u2026
\nNajdalej zaszed\u0142em w rysunku, chocia\u017c do\u015b\u0107 p\u00f3\u017ano uzyska\u0142em swobod\u0119 w malowaniu, dopiero wtedy, kiedy po\u015bwi\u0119ca\u0142em temu zaj\u0119ciu wi\u0119cej uwagi i czasu. Rysunek jednak okaza\u0142 si\u0119, w moim przypadku, najlepszym narz\u0119dziem rejestrowania emocji i pod\u0105\u017cania za gor\u0105czk\u0105 wyobra\u017ani, a tak\u017ce g\u0142odem wolno\u015bci i \u017c\u0105dz\u0105 absolutnego nieograniczenia. Kilka lat temu zdecydowa\u0142em si\u0119 na eksperyment wykonywania tysi\u0119cy rysunk\u00f3w, p\u00f3\u017an\u0105 nocn\u0105 por\u0105, aby w izolacji, a zarazem w szybkim tempie i mo\u017cliwie kr\u00f3tkim czasie przerobi\u0107 wszelakie warianty tego samego motywu i przebi\u0107 si\u0119 do nowych, tw\u00f3rczych przestrzeni, przezwyci\u0119\u017caj\u0105c, w pewnej absurdalnej walce z samym sob\u0105, samozachowawcze ograniczenia i kompromisy. Podejrzewam, \u017ce podobnie post\u0119puj\u0105 niekt\u00f3rzy naukowcy. Krople cierpliwie i nieprzerwanie dr\u0105\u017c\u0105 ska\u0142\u0119, a\u017c w unicestwionej szczelinie materii pojawi si\u0119 \u015bwiat\u0142o\u2026
\nNajbardziej wyczerpuj\u0105co i dog\u0142\u0119bnie potraktowa\u0142em cykl rysunk\u00f3w Chrystus Frasobliwy, aby wcze\u015bniej i potem zajmowa\u0107 si\u0119 tak\u017ce rysowaniem jednoro\u017cc\u00f3w, smok\u00f3w, chimer, ksi\u0119\u017cniczek, kobiet odwr\u00f3conych plecami, miniatur etiopskich, portret\u00f3w syna Dominika, wizerunk\u00f3w \u015bwi\u0119tych, biskup\u00f3w podhala\u0144skich itp. Obrazy akrylowe na p\u0142\u00f3tnie i papierze powstawa\u0142y r\u00f3wnolegle, ale rzadziej. Zawsze brakuje w nich figury ludzkiej. Stan mojej duszy to pejza\u017ce magiczne, pejza\u017ce z zarodkami, czasami zwierz\u0119ta fantastyczne, owady \u0142\u0105kowe, dziwne hybrydy, jednoro\u017cce i ci\u0105goty ku czystej formie, ku abstrakcji organicznej i geometrycznej: owale, romby i prostok\u0105ty, pomalowane jajo w kratk\u0119 czy kolorowe ci\u0105gi kulek w uk\u0142adach pasmowych, nazywane ostatecznie dniami, kt\u00f3rych nie znamy\u2026
\nZ perspektywy wielu lat zajmowania si\u0119 rysunkiem i malarstwem, a tak\u017ce dydaktyk\u0105 artystyczn\u0105, czasami bardzo intensywnym pisaniem o sztuce, nie znajduj\u0119 nic innego i wa\u017cniejszego od koncentracji w pracowni (podobnej do zanurzania si\u0119 w g\u0142\u0119binach), koncentracji kontynuowanej jak najcz\u0119\u015bciej, z regularn\u0105 konsekwencj\u0105, ale i z szerokim oddechem oraz bystrym okiem, rzucanym na odmienno\u015b\u0107, egzotyczno\u015b\u0107, inno\u015b\u0107, rozmaito\u015b\u0107 ludzi i \u015bwiata \u2013 spoza naszego, bliskiego zasi\u0119gu. To jest owa obsesja, skupianie siebie w soczewce doznania i kreacji, kt\u00f3r\u0105 Jerzy Nowosielski okre\u015bli\u0142 ca\u0142\u0105 histori\u0119 sztuki, kiedy powiedzia\u0142: \u201ehistoria sztuki to historia obsesji\u201d. Wszystko, co najwa\u017cniejsze dla artysty, to szcz\u0119\u015bliwe chwile zwyci\u0119stw nad samym sob\u0105 w pracowni i d\u0142ugie seanse wyt\u0119\u017conej pracy! Ale trzeba tak\u017ce pami\u0119ta\u0107, \u017ce nieodzowna energia i ustawiczne zasilanie, bij\u0105ce od \u017cywych \u017ar\u00f3de\u0142 inspiracji dla sztuki, mo\u017cliwe jest tylko dzi\u0119ki intensywnemu, realnemu \u017cyciu oraz nie mniej intensywnej pracy tw\u00f3rczej. Tylko autentyczne, egzystencjalne, g\u0142\u0119boko \u015bwiadome do\u015bwiadczenie cz\u0142owieka dostarcza tego paliwa, kt\u00f3re mo\u017ce zadziwi\u0107 i zadzia\u0142a\u0107 ol\u015bniewaj\u0105co na innych ludzi poprzez stworzone dzie\u0142o. A nadzwyczajne mo\u017cliwo\u015bci\u2026 odkrycia\u2026 oryginalno\u015b\u0107\u2026 determinuj\u0105ce warunki narodzin i dorastania\u2026 Na pocz\u0105tku nie zale\u017c\u0105 od nas. One s\u0105 darem natury, iskr\u0105 od Boga, predyspozycj\u0105, talentem, instynktem kreacji i koncertem zachwycaj\u0105cych d\u017awi\u0119k\u00f3w dla \u015bwiadomo\u015bci wyostrzonych na specjalne bod\u017ace zmys\u0142\u00f3w\u2026 Dopiero potem jeste\u015bmy w stanie wykreowa\u0107 wszystko\u2026 Wszystko, co dla nas w \u017cyciu sta\u0142o si\u0119 najwa\u017cniejsze!
\nSztuka zamienia zwyk\u0142y i pospolity dramat nieuchronnego pod\u0105\u017cania ku \u015bmierci w cudowny stan harmonii i zachwytu, ale przecie\u017c tak\u017ce kumuluje inne wra\u017cenia i prze\u017cycia, nawet te skrajnie negatywne i przygn\u0119biaj\u0105ce, obrzydliwe i tragiczne, przeciw wszelkim rado\u015bciom, orze\u017awiaj\u0105cej nadziei i wierze w \u017cycie wieczne. St\u0105d bior\u0105 si\u0119 \u2013 tak\u017ce dla sztuki, wyra\u017canej poprzez szlachetn\u0105 istot\u0119 cz\u0142owiecze\u0144stwa \u2013 niesko\u0144czone mo\u017cliwo\u015bci oddzia\u0142ywania, uj\u0119te w trwa\u0142\u0105 form\u0119, a czasami w dojmuj\u0105ce pi\u0119kno poetyckiej magii, za kt\u00f3r\u0105 stoi potrzeba spotkania si\u0119 z drugim cz\u0142owiekiem oraz t\u0119sknota za absolutn\u0105 prawd\u0105 i niemo\u017cliwym ocaleniem\u2026
\nKrak\u00f3w
\n9\u201310 grudnia 2014<\/p>\n

Joanna Go\u015bciej-Lewi\u0144ska<\/strong>
\nObraz pozostaje i trwa<\/strong>
\nStanis\u0142aw Tabisz to posta\u0107 w krakowskim pejza\u017cu znana i bez w\u0105tpienia nadzwyczajna \u2013 cz\u0142owiek wielkiej energii i pracowito\u015bci, imponuj\u0105cej wiedzy, ogromnej wra\u017cliwo\u015bci, z rzadko spotykan\u0105 otwarto\u015bci\u0105 i \u017cyczliwo\u015bci\u0105 dla ludzi. Do tego piekielnie wr\u0119cz utalentowany! Pisze rozprawy naukowe, naucza, kieruje uczelni\u0105, organizuje wydarzenia, anga\u017cuje si\u0119 w sprawy \u015brodowiska artystycznego, uk\u0142ada poezje, wyst\u0119puje, muzykuje, \u015bpiewa. Przede wszystkim jednak \u2013 ogl\u0105da otaczaj\u0105cy go \u015bwiat i opowiada o nim poprzez sztuk\u0119. Sztuk\u0119 bardzo osobist\u0105, wysmakowan\u0105, chwilami pogodn\u0105 i liryczn\u0105, chwilami za\u015b refleksyjn\u0105, wr\u0119cz bolesn\u0105. Sztuk\u0119 wykraczaj\u0105c\u0105 poza codzienno\u015b\u0107, troch\u0119 oderwan\u0105 i tajemnicz\u0105, \u017cyj\u0105c\u0105 w\u0142asnym rytmem, jakby zawieszon\u0105 w innym wymiarze…
\nTrudno opowiada\u0107 o tw\u00f3rczo\u015bci kogo\u015b, kto sam jest jej b\u0142yskotliwym interpretatorem. A tak w\u0142a\u015bnie jest w przypadku Stanis\u0142awa Tabisza, kt\u00f3ry w sferze rysunku, grafiki czy malarstwa porusza si\u0119 z lekko\u015bci\u0105 i swobod\u0105, odwo\u0142uj\u0105c si\u0119 zar\u00f3wno do szeroko poj\u0119tej tradycji kultury, jak i do wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci, uwodz\u0105c erudycj\u0105 w swoich esejach czy wypowiedziach dla medi\u00f3w. \u015awiadectwem g\u0142\u0119bokiego przekonania o sile sztuki, tak\u017ce o wa\u017cnej roli artysty, s\u0105 poezje inspirowane pojedynczymi dzie\u0142ami. (…) Malarz odchodzi \/ Stoj\u0105c bokiem kieruje si\u0119 w g\u0142\u0105b obrazu \/ rzuca nam \/ jak zawsze dyskretnie \/ ostatnie spojrzenie… \/ Jest pewien \u017ce nie zauwa\u017cymy tego \/ \u017ce to w tej chwili dla nikogo nie ma \u017cadnego znaczenia \/ ale obraz \/ pozostaje i trwa \/ \u2013 czytamy w wierszu napisanym do obrazu Zbys\u0142awa M. Maciejewskiego Ostatni autoportret. Pi\u0119kne…
\nStanis\u0142aw Tabisz \u2013 Autor wystawy, na kt\u00f3r\u0105 tu zapraszamy \u2013 jest zatem artyst\u0105 \u015bwiadomym tego, co tworzy, dlaczego i co chce przekaza\u0107 (pomijaj\u0105c naturalne u ka\u017cdego tw\u00f3rcy w\u0105tpliwo\u015bci i zawahania). Jest tak\u017ce pewien tego, w jaki spos\u00f3b to robi. Chodzi o warsztatow\u0105 pewno\u015b\u0107, precyzj\u0119 operowania kresk\u0105, \u015bwiat\u0142em i plam\u0105, czysto\u015b\u0107 kompozycji i konsekwencj\u0119 formy. Jest w tym i rzetelno\u015b\u0107 do\u015bwiadczonego pedagoga, i poczucie powinno\u015bci wobec odbiorcy.
\nTo r\u00f3wnie\u017c \u2013 co cz\u0119sto sam Tabisz podkre\u015bla \u2013 genetyczny, znaczony ca\u0142ym \u017cyciem szacunek wobec ka\u017cdej pracy, jakiej si\u0119 podejmuje.
\nAle sztuka, ta prawdziwa sztuka, to przecie\u017c co\u015b wi\u0119cej ni\u017c zr\u0119czne pos\u0142ugiwanie si\u0119 o\u0142\u00f3wkiem, cienkopisem czy p\u0119dzlem. To intuicja, emocje, ulotne nastroje, zachwyt i obrzydzenie, rado\u015b\u0107 i b\u00f3l, to senne wizje, rozrzucone i wci\u0105\u017c na nowo sk\u0142adane skrawki rzeczywisto\u015bci. To obraz mentalnej konstrukcji cz\u0142owieka, jedynej i niepowtarzalnej. Bez owych duchowych \u017ar\u00f3de\u0142, impuls\u00f3w, sztuka \u2013 w ka\u017cdej fizycznej postaci \u2013 pozostaje pusta.
\nDla Stanis\u0142awa Tabisza tworzenie \u2013 nie mam co do tego w\u0105tpliwo\u015bci \u2013 jest tak\u017ce imperatywem wynikaj\u0105cym nie tylko z potrzeby wypowiedzenia swoich prze\u017cy\u0107, ale te\u017c z poszukiwania azylu, w\u0142asnego wymiaru intymno\u015bci. I wierz\u0119 mu, gdy m\u00f3wi, \u017ce nie wszystko, co wychodzi spod jego r\u0119ki, got\u00f3w jest pokaza\u0107 \u2013 \u017ce wiele pozostawia tylko dla siebie. Zapewniam jednak, \u017ce zgromadzone w Galerii NCK prace, b\u0119d\u0105ce retrospektywnym przegl\u0105dem jego dorobku, s\u0105 odkryciem sztuki najwy\u017cszej pr\u00f3by. By\u0107 mo\u017ce dla niekt\u00f3rych zaskakuj\u0105cym.
\nKrak\u00f3w
\n18 grudnia 2014<\/p>\n

Galeria zdj\u0119\u0107:<\/p>\n<\/div>\n

<\/div>\n
\n
\n
\"\"<\/a><\/div>\n
<\/div>\n
\"\"<\/a><\/div>\n
<\/div>\n
\"\"<\/a><\/div>\n
\"\"<\/a><\/div>\n
<\/div>\n
\"\"<\/a><\/div>\n
<\/div>\n
\"\"<\/a><\/div>\n
<\/div>\n
\"\"<\/a><\/div>\n
<\/div>\n
\"\"<\/a><\/div>\n
<\/div>\n
<\/div>\n
\"\"<\/a><\/div>\n

Zobaczcie relacj\u0119 z wernisa\u017cu<\/h2>\n