LESZEK DZIEDZIC urodzi\u0142 si\u0119 w Krakowie 28 maja 1931 roku. Jest absolwentem gimnazjum im. \u015bw. Jacka i Pa\u0144stwowej Szko\u0142y Przemys\u0142owej w Krakowie. Sw\u00f3j pierwszy aparat fotograficzny zbudowa\u0142 samodzielnie ju\u017c w 1943 r., a systematycznie fotografuje od 1948 r. Dyplom mistrza fotografii uzyska\u0142 w 1968 r., za\u015b od 1978 r. jest cz\u0142onkiem Zwi\u0105zku Polskich Artyst\u00f3w Fotografik\u00f3w (obecnie jest w Okr\u0119gu \u015awi\u0119tokrzyskim).
\nKiedy\u015b, przed laty wymy\u015bli\u0142em sobie \u201eCzucz\u201d, dla okre\u015blenia swego osobistego obszaru mi\u0142o\u015bci i uwa\u017ca\u0142em si\u0119 za odkrywc\u0119, aby nieco p\u00f3\u017aniej z rado\u015bci\u0105 znale\u017a\u0107 potwierdzenie swych przeczu\u0107, \u017ce wszystko, co najlepsze wynika z aktu tw\u00f3rczego Boga, i to zar\u00f3wno w Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym jak i u Platona. W pierwszym rozdziale \u201eGenesis\u201d kilkakrotnie powtarza si\u0119 zdanie: \u201e\u2026i widzia\u0142 B\u00f3g, \u017ce to by\u0142o dobre.\u201d, gdy patrzy\u0142 na kolejne swe dzie\u0142a i pewien jestem, \u017ce u\u015bmiecha\u0142 si\u0119 z rado\u015bci\u0105., bo wszak z mi\u0142o\u015bci robi\u0142 to wszystko. A c\u00f3\u017c nam pozostaje?
\nOt\u00f3\u017c uwa\u017cam, \u017ce odnale\u017a\u0107 spok\u00f3j i cisz\u0119, uzyska\u0107 prawdziwie dobry kontakt z dzie\u0142ami Stw\u00f3rcy, pocz\u0105wszy od drzewa przydro\u017cnego, a\u017c do cz\u0142owieka, je\u017celi tylko potrafimy spojrze\u0107 mu prosto w oczy, szczerze i \u017cyczliwie. To jest nasza, szansa na wej\u015bcie w Obszar Mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ry kiedy\u015b nazwa\u0142em sobie \u201eCzucz\u201d.<\/p>\n
Ka\u017cdemu dane jest gdzie\u015b miejsce ku kt\u00f3remu d\u0105\u017cy by z\u0142o\u017cy\u0107 tam wszystkie swe t\u0119sknoty i odda\u0107 mu ca\u0142\u0105 sw\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107. Miejsce to zrazu nierozpoznane a zaledwie przeczuwane by\u0142o jednak\u017ce zawsze przedmiotem mych poszukiwa\u0144. Bywa\u0142o nawet i tak, \u017ce znajduj\u0105c si\u0119 w nim, nie u\u015bwiadamia\u0142em sobie tego Teraz znam ju\u017c jego Imi\u0119 i mog\u0119 \u015bwiadomie do niego wraca\u0107. To jest fascynuj\u0105ce. Czasami stykam si\u0119 z nim r\u00f3wnie\u017c i poza jego obszarem przez barw\u0119 z nag\u0142a roz\u015bwietlon\u0105, przez kszta\u0142t jak\u017ce mi bliski, przez muzyk\u0119, fest to bowiem miejsce b\u0119d\u0105ce samym \u017cyciem, \u017cyciem prawdziwym, a wi\u0119c i nie ko\u0144cz\u0105cym si\u0119 nigdy. St\u0105d te\u017c tyle w nim \u015bwiat\u0142a i zieleni i kwiat\u00f3w wszechbarwnych i \u015bpiewu ptak\u00f3w i g\u0142os\u00f3w dzieci. I pewny jestem \u017ce ka\u017cdy miejsce swe znale\u017a\u0107 mo\u017ce, byle \u2014 cho\u0107 czasem w niepokoju ducha b\u0119d\u0105c \u2014 nie traci\u0142 nadziei i szuka\u0142 drogi do niego z wiar\u0105 a cierpliwie.<\/p>\n
Zanim powiesz: \u201emarzycielstwo\u201d, \u201efantazje\u201d albo \u201ebzdury\u201d, spytaj lepiej sam siebie, czy koniecznie chcesz \u017cy\u0107 w smutku i przygn\u0119bieniu, \u017ca\u0142o\u015bnie i ja\u0142owo, A mo\u017ce warto spr\u00f3bowa\u0107? \u017bycz\u0119 Ci z ca\u0142ego serca udanych pr\u00f3b, a p\u00f3ki co ogl\u0105dnij fotografie zrobione podczas podziwiania jak\u017ce pi\u0119knego w swej prostocie pejza\u017cu polskiego, dzi\u0119ki kt\u00f3remu odkry\u0142em sw\u00f3j \u201eCzucz\u201d.<\/p>\n
Czucz to obecnie Czudec, le\u017cy nad rzek\u0105 Wis\u0142ok, 20 km od Rzeszowa jad\u0105c w kierunku Jas\u0142a. Z woli kr\u00f3la W\u0142adys\u0142awa Jagie\u0142\u0142y stanowiony jako miasto na prawie magdeburskim w roku 1427 by\u0142 przez wieki kwitn\u0105cym o\u015brodkiem handlu, rzemios\u0142a i rolnictwa. W XVIII wieku w\u0142a\u015bciciel Czudca \u2013 J\u00f3zef Grabie\u0144ski wybudowa\u0142 tu poka\u017any, tr\u00f3jnawowy ko\u015bci\u00f3\u0142 z bocznymi kaplicami w stylu barokowym, pod wezwaniem Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej, z daleka widoczny i doskonale utrzymany do dnia dzisiejszego dzi\u0119ki ofiarno\u015bci spo\u0142ecze\u0144stwa.<\/p>\n
W \u201eStaro\u017cytno\u015bciach Polskich\u201d wydanych w Poznaniu w roku 1842 czytamy:
\n\u201eCzucz. Miasto w wojew. sandomierskiem pow. pil\u017ani\u0144skim (dzi\u015b w Galicyi, obw. jasielskim) nad Wis\u0142okiem, dosy\u0107 handlowne i w \u017cyznym gruncie le\u017c\u0105ce\u201d. Tyle gwoli wyja\u015bnienia leksykalnego pochodzenia \u201eCzucza\u201d. Dzi\u015b, po latach upadku zn\u00f3w miasto, tyle \u017ce bardziej ju\u017c przemys\u0142owe, ni\u017c \u201ehandlowne\u201d i o nazwie Czudec. Miasto otacza wieniec wsi i przysi\u00f3\u0142k\u00f3w, a w jednym z nich o nazwie Ma\u0142e Przedmie\u015bcie urodzi\u0142a si\u0119 w roku 1894 moja Matka \u2013 Maria Wasilewska. Kiedy zacz\u0105\u0142 si\u0119 \u00f3w rok w Czuczu, nie wiem, ale by\u0107 mo\u017ce ju\u017c wtedy, jeszcze przed moim urodzeniem, gdy Matka w swym \u0142onie mnie nosz\u0105ca, wspomnia\u0142a po raz pierwszy swe rodzinne strony. A potem ja, mieszczuch, za ka\u017cdym tam pobytem coraz bardziej czu\u0142em si\u0119 jemu przypisanym i ka\u017cdym odkryciem cieszy\u0142em si\u0119 jak skarbem odzyskanym. Teraz, po latach wielu, nie pami\u0119tam, ile w tym czasie spad\u0142o kartek z kalendarza, lecz cz\u0119\u015b\u0107 ich ma swe odbicie na kliszach tam w\u0142a\u015bnie przeze mnie zrobionych, lecz wiem na pewno, \u017ce cho\u0107by ten jeden rok z\u0142o\u017cy\u0107 z nich mo\u017cna.<\/p>\n
Popatrzcie, jak wiele jest tych obraz\u00f3w i wspomnie\u0144. Popatrzcie, jak \u015bwieci tam s\u0142o\u0144ce, jak bujnie rozkwita przyroda, jak prawdziwi s\u0105 jego mieszka\u0144cy, jak radosne dzieci, a tak\u017ce jak szare i mgliste bywaj\u0105 dni jesieni, dni ostatnie. Bo tak ju\u017c jest, \u017ce w \u017cyciu jest miejsce na wszystko, a Czucz jest takim miejscem pe\u0142ni i prawdy \u017cycia. I wspomnijcie przy tej okazji o \u201eCzuczu\u201d swoim, lub swoich przodk\u00f3w.
\nDla mnie bowiem jest to has\u0142o, symbol i magiczne zakl\u0119cie, dzi\u0119ki kt\u00f3remu pr\u00f3buj\u0119 dotrze\u0107; a to do \u201edzieci\u0119cej prawdy \u017cycia\u201d, jak w wystawie \u201eCzucz \u2013 fotografie do albumu\u201d (rok 1985), a to \u201eodnale\u017a\u0107 ogrody zaczarowane\u201d, jak w \u201ePejza\u017cach Czucza\u201d (rok 1986), a to znowu, jak w obecnej wystawie, poprzez ca\u0142\u0105 wieloznaczno\u015b\u0107 tego wspania\u0142ego miejsca, gdzie w zdj\u0119ciach robionych od lat czterdziestu znajduj\u0105 si\u0119 i w\u0105tki historycznego ju\u017c pejza\u017cu wsi polskiej, typ\u00f3w ludzi, zwyczaj\u00f3w, i oczywi\u015bcie osobistych wspomnie\u0144, ale tak\u017ce i pr\u00f3b wyj\u015bcia poza kr\u0105g fotograficznego widzenia, aby \u2013 cho\u0107 przy pomocy fotografii \u2013 dotrze\u0107 do owej \u201ezahoryzontalnej\u201d krainy szcz\u0119\u015bliwo\u015bci. Czy mo\u017cna tak r\u00f3\u017cne i prawie przeciwstawne elementy po\u0142\u0105czy\u0107 w zwart\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107?<\/p>\n
Pochlebiam sobie, \u017ce nale\u017c\u0119 do wielkiej rodziny artyst\u00f3w, rodziny bardzo wielkiej, gdy\u017c do artyst\u00f3w zaliczam r\u00f3wnie\u017c tych, kt\u00f3rym nie uda\u0142o si\u0119 jeszcze skutecznie przenie\u015b\u0107 swych idei i marze\u0144 do odbieralnego dla innych stanu przekazu, lecz nie ustaj\u0105 w tych usi\u0142owaniach. Jest to stan b\u0119d\u0105cy rodzajem szale\u0144stwa i to jest powodem dla kt\u00f3rego nie cofam si\u0119 przed \u017cadnym tego rodzaju, nawet karko\u0142omnym zadaniem. Powiem wi\u0119cej: tego typu \u201eszale\u0144stwa\u201d s\u0105 niezb\u0119dnym warunkiem \u201ebycia artyst\u0105\u201d, a ju\u017c wr\u0119cz obowi\u0105zkiem ka\u017cdego tw\u00f3rcy. Wracaj\u0105c do mojej wystawy s\u0105dz\u0119, \u017ce mog\u0119 j\u0105 okre\u015bli\u0107 bez przesady \u201eballad\u0105 o wsi polskiej\u201d gdy\u017c s\u0105 w niej i zdj\u0119cia jak gdyby \u017cywcem wzi\u0119te z pami\u0119tnej wystawy \u201eFotografia ch\u0142op\u00f3w polskich\u201d, jak i wsp\u00f3\u0142czesne ju\u017c obrazki z \u017cycia wsi, a wszystko splecione z cudownym polskim pejza\u017cem, jak zbo\u017ce i kwiaty w wie\u0144cach do\u017cynkowych.
\nSerdecznie dzi\u0119kuj\u0119 wszystkim mym Przyjacio\u0142om za \u017cyczliwo\u015b\u0107 i pomoc, tak w przygotowaniu tej obecnej wystawy, jak i we wszystkich latach poprzednich, gdy rad\u0105 sw\u0105, krytyk\u0105, czy cho\u0107by milcz\u0105c\u0105 i czasem odleg\u0142\u0105 nawet obecno\u015bci\u0105 towarzyszyli mi w poszukiwaniach na drogach \u017cycia i sztuki.<\/p>\n
Leszek Dziedzic<\/p><\/blockquote>\n
<\/p>\n
Przez wiele lat swej pracy tw\u00f3rczej i popularyzatorskiej da\u0142 si\u0119 pozna\u0107 jako wielki mi\u0142o\u015bnik historii i zabytk\u00f3w Krakowa, kt\u00f3remu po\u015bwi\u0119ci\u0142 11 wystaw indywidualnych a ponadto zainicjowa\u0142 i prowadzi\u0142 w latach 1977-1992 znany w szerokich kr\u0119gach konkurs fotograficzny \u201eOcali\u0107 od zapomnienia\u201d. Dzieciom po\u015bwi\u0119ci\u0142 2 wystawy, pejza\u017cowi 6 wystaw, w tym 5 pod has\u0142em \u201eCzucz\u201d. Odznaczony \u201eZ\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 za Opiek\u0119 nad Zabytkami\u201d, \u201eZ\u0142ot\u0105 Odznak\u0105 za Prac\u0119 Spo\u0142eczn\u0105 dla Miasta Krakowa\u201d, jest r\u00f3wnie\u017c laureatem \u201eNagrody miasta Krakowa\u201d w dziedzinie kultury za ca\u0142okszta\u0142t pracy tw\u00f3rczej.<\/p>\n
O sobie powiada, \u017ce ca\u0142y jego dorobek \u017cyciowy, opr\u00f3cz 2 c\u00f3rek i 6 wnucz\u0105t, to troch\u0119 sprz\u0119tu fotograficznego, raczej zabytkowego oraz wystawy indywidualne i Czucz. \u00d3w Czucz. \u2013 Jego odkrycie, to \u201emiejsce b\u0119d\u0105ce samym \u017cyciem, \u015bwiat\u0142em \u015bwiat\u0142a, barw i mi\u0142ych dla ucha d\u017awi\u0119k\u00f3w, w kt\u00f3rym ka\u017cdy znale\u017a\u0107 si\u0119 mo\u017ce, byle nie zw\u0105tpi\u0142, \u017ce drog\u0119 do niego znajdzie\u201d, jak napisa\u0142 w 1985 r. Tak wi\u0119c ten Jego Czucz jest jakby na przeciwnym biegunie ni\u017c kantorowski Teatr \u015amierci, lecz sprzeczno\u015b\u0107 to tylko pozorna, jako \u017ce jest tam i \u015bwiat\u0142o, i cie\u0144 \u2013 jak w fotografii. Z wyr\u00f3\u017cnie\u0144, jakie otrzyma\u0142, najwy\u017cej sobie ceni dowody sympatii Tych, kt\u00f3rzy odnale\u017ali dla siebie co\u015b w jego poczynaniach tw\u00f3rczych prezentowanych g\u0142\u00f3wnie w postaci wystaw. W ka\u017cdym z podj\u0119tych temat\u00f3w przejawia zar\u00f3wno zaanga\u017cowanie emocjonalne, jak i refleksyjno\u015b\u0107. Fotografi\u0119 uwa\u017ca przede wszystkim za medium dozna\u0144 uczuciowych. Twierdzi, \u017ce o ile fotografowanie jest przygod\u0105 dostarczaj\u0105c\u0105 ogromu wra\u017ce\u0144 i pr\u00f3b\u0105 ich utrwalania w obrazach, to wystawy robi po to, aby swymi doznaniami dzieli\u0107 si\u0119 z innymi, sp\u0142acaj\u0105c niejako d\u0142ug wdzi\u0119czno\u015bci za to, czego san dozna\u0142. Najlepszym przyk\u0142adem Jego sposobu traktowania sztuki by\u0142a wystawa \u201eUkrzy\u017cowany\u201d, kt\u00f3ra jako jego wotum dzi\u0119kczynne zawiera\u0142a r\u00f3wnie\u017c rozwa\u017cania nad Modlitw\u0105 Pa\u0144sk\u0105 i stosunkiem cz\u0142owieka do Boga, przez w\u0142\u0105czone do niej teksty autora.<\/p>\n
Wystaw\u0119 \u201ePejza\u017c polski i Czucz\u201d, autor po raz pierwszy przygotowa\u0142 na 40-lecie swej pracy tw\u00f3rczej w roku 1988, a obecna w Foto-Galerii Nowohuckiego Centrum Kultury, stanowi jej kolejn\u0105 edycj\u0119. Do wystawy do\u0142\u0105czono tak\u017ce \u201eCzucz \u2013 fotografie do albumu\u201d oraz zestaw \u201eBeztroskie lata dzieci\u0144stwa\u201d.<\/p>\n
Kurator wystawy: Adam Gryczy\u0144ski ZPAF<\/p>\n
Wystawy fotografii Leszka Dziedzica \u201ePejza\u017c polski i Czucz\u201d \u2013 Foto-Galeria, budynek A, parter \u201eCzucz \u2013 fotografie do albumu\u201d \u2013 Cha\u0142upa u Szpinaka, bud. A. I p. \u201eBeztroskie lata dzieci\u0144stwa\u201d \u2013 budynek C, g\u0142\u00f3wny hall Wystawy czynne: 6 maja – 28 czerwca 2010 LESZEK DZIEDZIC urodzi\u0142 si\u0119 w Krakowie 28 maja 1931 roku. Jest absolwentem gimnazjum […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1800,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[13,6],"tags":[],"class_list":["post-1797","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-13","category-wystawy"],"wppr_data":{"cwp_meta_box_check":"No"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/nck.krakow.pl\/foto-galeria\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1797"}],"collection":[{"href":"https:\/\/nck.krakow.pl\/foto-galeria\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/nck.krakow.pl\/foto-galeria\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nck.krakow.pl\/foto-galeria\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nck.krakow.pl\/foto-galeria\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1797"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/nck.krakow.pl\/foto-galeria\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1797\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2139,"href":"https:\/\/nck.krakow.pl\/foto-galeria\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1797\/revisions\/2139"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nck.krakow.pl\/foto-galeria\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1800"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/nck.krakow.pl\/foto-galeria\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1797"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/nck.krakow.pl\/foto-galeria\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1797"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/nck.krakow.pl\/foto-galeria\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1797"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"dziedzic01\"](\"https:\/\/nck.krakow.pl\/foto-galeria\/wp-content\/uploads\/2016\/10\/dziedzic01.jpg\")
<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a> <\/a> <\/a> <\/a> <\/a> <\/a> <\/a> <\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"