Miesięczne Archiwum: listopad 2001

Wystawy towarzyszące Krakowskim Spotkaniom Baletowym

Monika Targosz – KRONIKA BALETU MICHAIŁA ZUBKOWA

Jarosław Baranik – ZATRZYMANIA

Monika Targosz
KRONIKA BALETU MICHAIŁA ZUBKOWA

Fotografowanie baletu jest zajęciem pasjonującym. Próby dają możliwość wglądu w proces powstawania spektaklu. Spektakle są barwne, stroje dopracowane, muzyka i światło podkreśla efekt wielomiesięcznych prób. Balet to sztuka ulotna, ograniczona wiekiem i sprawnością ciała, naznaczona przemijaniem. Prawdę o nim można oddać na wiele sposobów. Obecna wystawa jest próbą połączenia dokumentu i barwnej kreacji. Tematem zdjęć jest Michaił Zubkow i jego zespół Oranim Dance Group.
Fotografie czarno-białe są dokumentem z pobytu zespołu na festiwalu w Fivizzano we Włoszech we wrześniu 2001 roku. Część fotografii barwnych przedstawia spektakle zespołu, a część stała jest inspiracją do fotograficznych eksperymentów z udziałem członków grupy. Uzupełnieniem są fotografie z tańców dworskich. Zdjęcia powstały bez udziału techniki komputerowej.

Jarosław Baranik
ZATRZYMANIA

Od czterech lat zajmuję się fotografią tańca. Prezentowana w Nowohuckim Centrum Kultury wystawa pt. „Zatrzymania” jest efektem współpracy z tancerzami Teatru Otwartej Kreacji z Krakowa i ukazuje pracę tancerzy na sali prób oraz podczas spektakli. Do tej pory można było parokrotnie zobaczyć cykl fotografii tańca. W zeszłym roku w NCK był to wynik współpracy z Eksperymentalnym Studiem Tańca z Krakowa oraz Teatrem Gestu i Ruchu również z Krakowa. W ciągu minionego i bieżącego roku prace wystawiane były parokrotnie w  rakowie; kawiarnia „Dym”, NCK, SCKM klub – galeria „OKO”, oraz w Kaliszu „Galeria w Hallu” przy Festiwalu Tańca Współczesnego.
Zapraszam do oglądnięcia strony w internecie: www.fotokes.w.pl (w najbliższym czasie strona zostanie przebudowana)

Jarosław Baranik

Fotografia w technice gumy arabskiej
Dorota i Marek Grausz

listopad 2001 r.

Dorota Idzik-Grausz ur. w 1960 r. w Kielcach. Członek Fotoklubu Rzeczypospolitej Polskiej.
Fotografią interesuje się i uprawia od wielu lat. Od poznania, a potem poślubienia Marka Grausza rozpoczęła swoją pracę w technice gumy. Najpierw nieśmiałe próby, a następnie poważna praca. Wytrwałość i bliskość nauczyciela w postaci męża dała efekty w formie współautorstwa takich wystaw jak: „STARA ARCHITEKTURA BUŁGARII”, „STARA POLSKA ARCHITEKTURA WIEJSKA III”, „STARY KRAKÓW I”, „STARY KRAKÓW II” oraz wystawy indywidualnej „KAZIMIERZ NAD WISŁĄ”. Aktualnie pracuje nad wystawami „STARY TORUŃ” oraz „KWIATY POLSKIE” – wszystko w technice gumy. W 2000 roku brała udział w sympozjum fotograficznym „Fotowakacje” w Bułgarii.

Marek E. Grausz ur. w 1955r. w Toruniu. Artysta fotografik, członek Fotoklubu Rzeczypospolitej Polskiej. Wykładowca starych technik fotograficznych.
Od 1974 roku bierze czynny udział w wystawach środowiskowych, ogólnopolskich i międzynarodowych. Zdjęcia jego autorstwa publikowane są w prasie w wydawnictwach krajowych i zagranicznych.
Fotografuje architekturę, krajobraz, ale najbardziej pociąga go akt i portret.
Od 1984 roku większość swoich prac artystycznych wykonuje w technice gumy. Eksponował je na ponad 300 wystawach indywidualnych, z czego najwięcej przypadło na Japonię, Polskę oraz Bułgarię. Jego prace zostały zakupione przez muzea, galerie i kolekcjonerów prywatnych w Japonii, Niemczech, Francji, Szwecji, USA, Belgii, Anglii, Danii, Włoszech, Peru, Algierii, Finlandii; Norwegii, Brazylii, Indiach, Australii i Polsce.
Wystawy o Sępolnie Krajeńskim i Grudziądzu zakupiły władze tych miast. Wiele swych prac autor przekazuje na licytacje charytatywne i dobroczynne. Wspiera polskie placówki zagraniczne i tak polska szkoła w Warnie otrzymała wystawy „STARY TORUŃ” oraz „STARA POLSKA ARCHITEKTURA WIEJSKA” a polska szkoła w Sofii wystawę „STARA POLSKA ARCHITEKTURA WIEJSKA II”. W latach 1998, 1999 oraz 2000 prezentował swoje wystawy oraz prowadził wykłady i ćwiczenia z techniki gumowej na sympozjum fotograficznym „Fotowakacje” w Bułgarii.
Na pytanie dlaczego pracuje w tak pracochłonnej technice gumy, odpowiada, że zawsze interesowały go stare techniki fotograficzne (wykonywał dagerotypy, bromolej, pigment, przetłok bromolejowy), a ponadto zawsze zazdrościł plastykom możliwości jakie dają pędzle i kolory, z którymi można robić co się chce. Klasyczna fotografia takich możliwości nie dawała, a guma owszem. Wierny jest tej technice już od 11 lat.
Za osiągnięcia w pracy twórczej został nagrodzony w 1998 roku przez Ministra Kultury i Sztuki odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” a wcześniej w 1996 roku przez wojewodę toruńskiego. W roku 2000 otrzymał honorowy medal „Fotowakacje”. O sobie mówi, że jest fotografikiem niezależnym mimo współpracy z wieloma sponsorami i przynależności do fotoklubu R. P.