wrzesień 2001 r.
„Krajobraz fotografuję z wewnętrznej potrzeby obcowania z przyrodą. Potrzeba współżycia z przyrodą jest dla mnie czymś naturalnym. Przez wiele lat poznawałem życie pszczół, a niepowtarzalny porządek i ład owadziego świata zwrócił uwagę na piękno natury. Głębokie ukochanie przyrody zwróciło moją uwagę na temat krajobrazu, którego jestem miłośnikiem i wyznawcą”
(katalog wystawy „Jan Spałwan – retrospektywna wystawa fotografii” – Galeria BWA Piwnice, Kielce 1983/84).
W twórczości artystycznej zaznaczył odrębność własnej koncepcji fotografii. Podobnie jak inni fotografowie z kieleckiego grona związał się z regionem. Swoją drogę do sztuki rozpoczął w 1967 r., w okresie rozkwitu Kieleckiej Szkoły Krajobrazu, nic więc dziwnego, że pozostawał pod wpływem estetyki KSK. Sercem i uczuciem, potrzebą i fascynacją artysta tkwi w niepowtarzalnym klimacie kieleckiego krajobrazu. Tworzy ów niezwykły nastrój i utożsamia się z nim. Jest wytworem i zarazem kreatorem kieleckiego krajobrazu fotograficznego.
Paweł Pierściński z katalogu do wystawy FOTOGRAFIE
Jan Spałwan urodził się 2 lipca 1921 roku w Grywie (Łotwa). Żołnierz II wojny światowej, ranny w okolicach Kielc, tu pozostał i założył rodzinę. Od roku 1945 pełnił funkcję fotoreportera jednostki wojskowej w Kielcach. Dyplom mistrzowski w zakresie fotografowania uzyskał w Izbie Rzemieślniczej w Kielcach w 1971 r. W latach 1950-78 prowadził wspólnie z żoną Wandą usługowy zakład fotograficzny. Fotografią artystyczną zainteresował się w 1967 roku. Głównym tematem fotografii Jana Spałwana jest krajobraz kielecki. Po wstąpieniu do ŚTF dołączył do grupy osób fotografujących ziemię kielecką i wkrótce stał się jednym z klasycznych przedstawicieli Kieleckiej Szkoły Krajobrazu.
